Seeking new land and a new life, the Salladay family went to Ohio, but brought a silent killer with them: Consumption. Falling into odd superstitions, they believed the only way to stop the disease was to stop the undead from rising from their graves.
A Vampire in Ohio: The Strange and Grim Superstition of the Salladay Family
A Romance You Watch in Secret | Los Angeles Review of Books
That may be one reason the show has felt unusually emotionally safe to some viewers. Not because nothing bad happens, and not because homophobia or family damage disappears, but because the relationship is treated as durable. Even if the world is harsh, the love plot asks the viewer to trust that tenderness can last. That kind of durability is not what Russian high culture is best known for. Yet Helen Stuhr-Rommereim suggests that this “modest fantasy,” too, has precedents in Russian literature, including Nikolai Pomialovsky’s little-known 1861 novel Molotov, a class-focused romance whose rare insistence on a livable happy ending performs a similar kind of consolation.
¤
But a story can console without persuading the viewer that its happiness is transferable to life outside fiction. This is the tension Mikhail Zygar points to: Heated Rivalry can function as an emotional counterpublic, a temporary world where queer intimacy is visible and not punished, but many gay Russians are so conditioned by repression that the finale’s happy ending feels impossible to believe. As one commenter put it, “So, guys, here’s a fictional series to help you dream a little, or stop yourself from dreaming too much.”
No wonder dreaming too much can feel risky. Even amid overwhelmingly positive ratings, the series has drawn its share of fury. The nationalist group Sorok Sorokov denounced it as “blatant propaganda,” railing at “sodomite sex scenes” and urging that it be banned—an absurd demand, given that the show is already effectively unavailable through official channels. The word “propaganda,” though, is not a throwaway insult in today’s Russia: it echoes the country’s expanding “LGBT propaganda” regime, under which even neutral or affirmative representation can carry real legal consequences. Still, that kind of outrage reads as a minority response. Most reactions are enthusiastic, and the show’s Russian reception is not confined to queer audiences. A large share of its most devoted viewers are straight women.
That fandom, too, has a longer history. Male-male romance on the page and screen has long been disproportionately written, read, and watched by women, even as queer-authored work across genders has come increasingly to dominate the landscape over the last decade. It is tempting to reduce the interest of straight women readers to voyeurism, but the better explanation may be sociological. For many women, male-male romance becomes a space where partnership can be imagined without the most familiar heterosexual scripts of inequality, and where tenderness is not automatically coded as weakness. One Russian viewer put it plainly in a review on Kinopoisk: “We’re just missing men like that—brave, strong, passionate, and at the same time caring and tender.”
That longing might be broadly recognizable, but it has taken on a sharper edge during wartime. Since the invasion, Russian public life has been saturated with militarized masculinity: endurance as virtue, emotional shutdown as discipline, aggression as inevitability. And when men return from the front line, that style does not always stay “over there.” For many women, it can arrive back home in the form of volatility, entitlement, and danger. Against that backdrop, Heated Rivalry offers a countermodel that can feel almost utopian in its simplicity. It gives viewers strength without brutality and vulnerability without humiliation, and it treats care as compatible with masculinity rather than as a betrayal of it.
I do not want to overstate what a TV romance can do. But when queer intimacy is routinely silenced, a story that gives equal voice to desire and sincerity can be quietly transformative. And when everyday life trains people to equate masculinity with aggression, a romance that imagines intimacy without menace can shift, even slightly, what viewers allow themselves to want.
In today’s always-connected world, a drained mobile battery can quickly disrupt productivity and customer experience. Mobile charging kiosks have become essential in airports, malls, hospitals, corporate offices, railway stations, and public spaces.
However, choosing the right mobile charging kiosk manufacturer is critical to ensure safety, durability, and long-term value. At Addsoft Technologies, we help organizations deploy reliable, secure, and scalable charging kiosk solutions tailored to real-world usage.
Here’s a practical guide to help you make the right decision.
A mobile charging kiosk operates continuously in high-traffic environments. The manufacturer should offer:
✔ Industrial-grade materials
✔ Strong enclosure and vandal-resistant design
✔ High-quality locking systems for device safety
A well-built kiosk ensures longevity, reduced maintenance, and better ROI.
Safety is non-negotiable when dealing with electrical devices.
Ensure the manufacturer complies with:
• Electrical safety standards
• Surge and overload protection
• Fire-resistant materials
• Short-circuit protection
Addsoft Technologies designs kiosks with multi-layer safety mechanisms to protect users and devices.
The right manufacturer should support:
📱 Multiple device types (Android, iOS, USB-C, Micro-USB)
⚡ Fast-charging capability
🔌 Simultaneous charging for multiple devices
Compatibility ensures convenience for all users without frequent upgrades.
Customers trust charging kiosks with their valuable devices.
Look for features like:
• Individual secure lockers
• PIN-based or OTP access
• Automatic lock/unlock systems
• Anti-theft protection
Addsoft charging kiosks prioritize both convenience and device security.
Modern charging kiosks are more than power outlets.
A reliable manufacturer should provide:
• Remote monitoring
• Usage analytics
• Fault alerts
• Integration with CMS or IoT platforms
These features help administrators manage kiosks efficiently.
Your kiosk should reflect your brand identity.
Choose a manufacturer that offers:
🎨 Custom branding and logos
🎨 Screen content for ads or instructions
🎨 Configurable kiosk sizes and layouts
Addsoft Technologies provides fully customizable kiosks tailored to your environment.
Post-installation support defines long-term success.
Ensure the manufacturer offers:
✔ On-site service support
✔ Quick replacement of parts
✔ Software updates
✔ AMC options
Reliable support minimizes downtime and operational risk.
Check for:
• Previous installations
• Industry-specific deployments
• Client testimonials
• Case studies
Addsoft Technologies has extensive experience delivering kiosks across public, commercial, and enterprise sectors.
Your needs may grow.
Choose a manufacturer that supports:
📈 Expansion of kiosk networks
📈 Software upgrades
📈 New charging standards
Future-ready solutions protect your investment.
Why Choose Addsoft Technologies as Your Mobile Charging Kiosk Partner?
At Addsoft Technologies, we deliver end-to-end mobile charging kiosk solutions with:
✔ Robust hardware design
✔ Smart software integration
✔ Secure charging lockers
✔ Custom branding
✔ Reliable support
Our kiosks are designed for high usage, safety, and seamless user experience.
Selecting the right mobile charging kiosk manufacturer is not just about price — it’s about quality, safety, support, and long-term reliability. By evaluating manufacturers on these key factors, organizations can ensure a smooth, secure, and future-proof deployment.
With Addsoft Technologies, you gain a trusted partner committed to innovation, reliability, and customer satisfaction.
Looking for a Reliable Mobile Charging Kiosk Manufacturer?
📞 Contact Addsoft Technologies today to discuss customized solutions for your space.
La vie sans amour est comme un arbre sans fleurs ou sans fruits.
Chinese Grand Prix Race Report - 15/03/2026 - 1.7k
Note - This is later than I would’ve intended cause I didn’t watch this live. Plus it’s mother’s day in the UK, so happy mother’s day to any mum’s out there reading this.
It’s official – China was chaos.
From sprint quali, to the finish line on Sunday, you couldn’t’ve had a more chaotic weekend than the thirteenth to the fifteenth of March, 2026.
To begin with, in the sprint we had three DNF’s; Nico Hulkenburg, Arvid Lindblad and Valterri Bottas separately. Lindblad and Bottas both went back to the pits mid-race, finishing in their garages, never bringing out a safety car. Hulkenburg though, spun, bringing out a safety car for many people to pit in the sprint race. Now generally, people do not pit in the middle of a sprint race, but considering the closeness of the speed at which both the Mercedes and Ferrari’s were running, a pit stop was a fair play from both teams.
The sprint then also had madness when it came to the running order throughout. A certain Mr Lando Norris, who started third, went backwards. Through pitting and Ferrari managing to bottle a double stack though, he ended up only one place back in the end in fourth, the only main highlight from his weekend. A similar thing happened with his teammate, the twenty-four-year-old from Melbourne only moving back 1 place overall in the sprint.
For the Mercedes and Ferrari’s though, the sprint let them flourish even more, widening the gap to the rest of the field. After a rocky start for Russell, where Lewis took the lead for a bit, very quickly, the older of the 2 silver arrows drivers took his spot back as King of the track. Overall, George Russell led the most of the nineteen sprint race laps, only getting a bit of a thrill at the start when he was fighting Lewis Hamilton for the top spot in the race.
This race is one that Hamilton has won before, the sprint being won by the brit last year, currently his only win in red. Russell on the other hand, has never won a sprint race until yesterday. Yes, spoiler alert, George Russell won the sprint, but only by about two tenths of a second, Hamilton coming in in a close second, nearly missing out on the podium though because of Ferrari bottling their pit strategy. By having the cars double stack in this sprint race, they Ferrari mechanics actually put the cars through more slowly, allowing the papaya car of Lando Norris to slip through. Luckily, of course, Hamilton did manage to climb his way back up the field to the podium position in this sprint.
To tell you the rest of the point positions, Charles Leclerc came in third, Lando Norris in fourth, Kimi Antonelli in fifth, Oscar Piastri in sixth, Liam Lawson in seventh and finally Ollie Bearman in eighth.
To finally get onto the race, we need to start with qualifying, where, to just tell you the headlines, Andrea Kimi Antonelli made history, being the youngest polesitter ever in Formula One. The young man from Bolonga, yes, can no longer be the youngest race winner, that title still being grasped onto by the Dutch driving machine of Max Verstappen, but he took the title of youngest polesitter. He took this title with quite a margin might I add, over two tenths faster than his teammate, George Russell. He also managed to bounce back from a penalty in the sprint, a 10 second one to be exact. Antonelli did end up serving this when he stopped for his pit stop, the Mercedes team successfully double stacking, unlike the prancing horses 2 garages down.
So, now we reach Sunday’s race, lights going out at a time in which I couldn’t be bothered to get up for. When I did get round to watching the race though, at a much more sensible hour, chaos had already been unleashed into the paddock. Before the race even started, we already had four people not racing; both McLaren’s, Alex Albon and Gabriele Bortoleto.
This is now the second weekend in a row where Piastri hasn’t even started the race, the man from Melbourne being wheeled off of the grid just before the formation lap started for the race. Last week, at Piastri’s home race, he ended up in the wall even before he got to the grid, never starting the race. A disappointing two weeks for his side of the garage. His teammate on the other hand, never even made it out the garage, the papaya team hopefully going to get him started up and off for a pit lane start for the race. Norris then ended up out of the car like his Aussie friend, both cars suffering from a technical issue
Those issues weren’t just solely affecting the McLaren team though – Williams and Audi already were experiencing issues before the race started with their own cars. Alex Albon, who’d suffered technical issues anyway throughout the weekend, was starting in the pit lane. Because of technical issues unknown to me though, he ended up out of the car and back in the garage, signalling to everyone in the stands that he wouldn’t be starting in the grand prix. Bortoleto was in a similar condition to Albon, except he was actually meant to be starting on the grid, never getting out of his side of the garage.
When the race did actually start, even more chaos ensued as Lewis Hamilton miraculously went around the outside of the two Mercedes, overtaking both cars and leading the first lap of the race. Through the fact that Brixworth has created a rocket ship for the German outfitter though, both of the silver arrows drivers managed to take their positions back from Hamilton.
With things looking steady though, the race had to descend into madness, with Hadjar spinning, Bearman having to drive around him, and then Lance Stroll causing a safety car. With this safety car, a large percentage of the rest of the field decides to pit for new tyres, to try and get them through the rest of the race. Last year, the Shanghai International Circuit’s tarmac wore down tyres impeccably fact, with the track doing a similar thing this year. Since the hard tyres weren’t wearing down as fast though, the people with the Pirelli compound deciding to not come in to pit.
With this strategy decision being made for many of the teams, drivers such as Esteban Ocon and Franco Colapinto were left out, the latter of the two drivers ending up in second as Kimi Antonelli managed to hold his position in first, even with a pit stop.
Speaking of the young Italian, once he managed to get past Hamilton, he had been left unbothered for the rest of the race, never really having to fight another driver until he started to lap a few cars in the last ten to fifteen laps.
Onto the topic of Max Verstappen, while Antonelli and Russell were getting annoyed at the Cadillac’s, the Dutchman started to suffer from technical issues. I rewatched the clip when Verstappen did lose power, and it seemed as if he changed gear/braked but couldn’t get it back up again. Of course, this then brought forth the fact that these new technical regulations are really messing with the sport. Three out of the seven drivers that never finished today all have world championships, with Fernando Alonso going back to the garage a few laps before Max. It’s a ridiculous statement to make, but shows just how bad the regulations actually are for this year.
As the chequered flag drew near, Kimi Antonelli did nearly not finish himself, oversteer taking hold and nearly sending him off and into the gravel. He managed to retake control though, and pushing past his mistakes, he drove the last few laps to see the best thing a leading driver could see – the chequered flag. His teammate, Russell followed a few seconds later and then Hamilton a few seconds after that, taking his first podium for the prancing horses. Mercedes, taking yet another 1-2 allowed them to max out on points for the grand prix, even with the penalty's mishap from yesterday.
The rest of the top ten are as follows; Charles Leclerc in fourth, Ollie Bearman in fifth, Pierre Gasly in sixth, Liam Lawson in seventh, Isack Hadjar in eighth, Carlos Sainz in ninth, and finally Franco Colapinto in tenth. This is Lawson, Hadjar, Sainz and Colapinto’s first points of the year, with Hadjar also crossing the finish line for the first time this year in China. It is also Franco Colapinto’s first points in the Alpine car, with him scoring no points at all last year.
These points earned by each of the drivers, of course contribute to both the driver’s and constructor’s championships. Your top ten in the driver’s championship are:
Of course, now with the constructors, Mercedes and Ferrari obviously are topping the standings, Ferrari sitting thirty-one points behind the German outfitter on 67 points (please don’t make the joke, make 87 instead). Mercedes, if you do the maths, have earned 98 points so far this season. The rest of the championship is in the following order:
We must now recognise that even as we go into a non-race week before the Japanese Grand Prix in Suzuka, that both the Bahrain and Saudi Arabian grand prix have been cancelled. It is horrific to think about the acts of war that are being committed currently in the middle east – no one should have been put in this position. It is corrupt leaders that have led us to this point where there will be no Formula One in the month of April. Over that period, I will try to put out some ‘beginner’s guide to F1’ posts to guide any new fans that happen to find me (thanks for reading btw) and fill the time there.
For now, let’s just ship the trophies to Brackley and hope not too much drama goes on in the F1 world this week.
any reblogs would be amazing at this point and it helps push my writing forward in this space, thanks!
Today’s guest is Lauren Alice Avery (@alice.ann.ave), the enigmatic LA it girl-turned-mother whose moody images you’ve likely encountered online. I’ve been wanting to have her on the newsletter for awhile and was pleasantly surprised when she said yes… Enjoy.
[[MORE]]#43: Lauren Alice Avery
Sagittarius/(Top Secret Moon)/Aquarius
“My 1860s ranch house in California”
What does health, or being healthy, mean to you?
Reader Beware: I’m incredibly postpartum so everything I say is jaded.
My big answer is good sleep. These days I feel like a million bucks when I’ve had even just 6 hours, it’s the true magic elixir. Before I had children I was a well known 10-12 hour sleeping girl. Those days are long gone for me although I remember them fondly. I had an emergency cesarian delivery with my baby and the recovery from that surgery is terribly painful (layers of internal stitches/spinal fluid pressure). I still feel like I’m recovering and sleep has been crucial for healing physically and emotionally. If I don’t get horizontal a few times a day I just can’t function. So right now in this very particular postpartum time, my health is measured by sleep and my ability to perform my most beloved duties as a mother.
How would you describe your current lifestyle?
A Mother’s Life, Beautiful and Heart-Wrenching.
How do you start and end your days?
I wake up nursing and fall asleep nursing, in between I’m still nursing and there is no end. I’m in the trenches.
Was there a specific moment when your relationship to your health changed?
My mother went through a phase where she used to padlock our fridge at night. Beyond that, pregnancy was the biggest shift for me. My first pregnancy I dreamt about smoking cigarettes every single night. I’m clean as a whistle now and it seems like everything in my home comes from some type of biodynamic farm or sourced from an ancient mineral bed. I’ve become very discerning about what I put in my body because I developed strange allergies after the birth of my first child. I have to eat strategically otherwise I’ll get red rashes all over.
What’s your relationship to self-healing?
It depends on the day — oftentimes I believe I can heal through simple prayer alone but I have also been known to call an ambulance for myself. One time I called the ambulance to someone’s wedding as they were reciting vows, although I don’t think anyone saw me leave. I thought I had been poisoned. I don’t think I’m dramatic I think I’m just very sensitive. Understanding my true sensitive nature and honoring that changed my relationship to how I approach my healthcare and general wellness. I do much better with naturopathic/homeopathic treatments, which is funny because I’ve had two C-sections. God is always laughing, I guess.
บทความ : ความคิด
ตอนที่ 8 ~ ทฤษฏี ความคิดในเชิงบวก เป็นอย่างไร
โดย ทรงกลด เลิศวาสนา
ความคิดเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเราคิด การคิดเป็นไปใน 2 แนว คิด คือ การคิดในเชิงบวก กับการคิดในเชิงลบ โดยส่วนใหญ่คนเรามักจะเข้าใจกันผิดเพราะมีแนวคิดเชิงลบมาเป็นตัวขับเคลื่อนความคิด เช่น คนหนึ่งพูดอย่างหนึ่ง แต่มีความหมายไปในทางลบกับคนฟังเพราะคนฟังมีความคิดในทางลบ และส่วนใหญ่ก็เป็นเช่นนั้น คนจึงมักเข้าใจกันผิดอยู่เสมอๆ อย่างบ่อยๆ และเป็นอยู่ตลอด ด้วยความคิดในเชิงลบมามีผลต่อการคิด
การคิดในเชิงลบเกิดขึ้นได้อย่างไร การคิดในเชิงลบเกิดขึ้นจากอารมณ์ คนเราปลดปล่อยอารมณ์ออกมาโดยปกติเมื่อมีความรู้สึกในสิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่ เพราะเมื่อเรารู้สึกในสิ่งใด เราจะเกิดอารมณ์ไหลไปตามความรู้สึกนั้น อารมณ์เมื่อไหลออกมาก สติเราจะดับหลุดไปตามแรงขับ เป็นธรรมชาติ เมื่อสติดับ ความรู้ผิดรู้ชอบก็จะพร่องไป อันนี้เป็นธรรมดา ดังนั้นเมื่ออารมณ์ขับเคลื่อนอยู่ แสดงว่าสติดับหายไปแล้ว ความรู้ผิดรู้ชอบก็หายไปด้วย ดังนั้น ความผิดพลาดก็เกิดขึ้น ก็คือเราเข้าใจผิดได้อย่างง่ายๆในกลไกของความคิดแบบเชิงลบด้วยอารมณ์ มันเป็นอย่างนี้
ทฤษฏี : ความคิดในเชิงบวก มักถูกต้องเสมอ ในทางกลับกัน ความคิดในเชิงลบ มักนำมาซึ่งความเข้าใจผิดเสมอ
ด้วยว่า ความคิดในเชิงบวก เป็นความคิดในแบบบวก หรือ เพิ่มโอกาสของความถูกต้องลงไปด้วยเหตุและผล อย่างมีเหตุผล เช่น
1) ในกรณีที่ สมปองไม่มาทำงาน
คนคิดในเชิงลบ อาจมองว่า เขาขี้เกียจ หรือ ตื่นสาย
คนคิดในเชิงบวก อาจมองว่า เขาป่วย หรือ เกิดเหตุบางอย่างที่จำเป็นในชีวิตเขา จนเขามาไม่ได้
อันนี้ มาวิเคราะห์และสังเคราะห์ดู พอจะจับความสำคัญได้ว่า คนคิดในเชิงลบมักจะคิดไปในทางลบ คิดด้อยค่าคนอื่นอยู่เสมอ ที่ทำให้บุคคลที่พูดถึงเสียหาย ส่วนคนคิดในเชิงบวก มักจะหาเหตุผลดีๆที่มีเหตุและผลชัดเจนมารองรับกับคำตอบที่เขาคิด
2) ในกรณีที่ พบว่า คุณพรชัยมีอุปกรณ์สำนักงานอยู่ที่บ้าน
คนคิดในเชิงลบมองว่า เขาขโมย หรือยักยอกทรัพย์สินของบริษัท
คนคิดในเชิงบวกมองว่า เขาอาจมีงานที่ทำไม่เสร็จแล้วหอบไปทำต่อที่บ้านเพราะเขาขยันก็ได้ จึงจำเป็นต้องมีอุปกรณ์สำนักงานบางชิ้นติดมือไปบ้าง
กรณีนี้เรามาวิเคราะห์ดู คนที่คิดในเชิงลบ มัก คิดอะไรง่ายๆในทางลบเสมอ ตีค่าคนอื่นในทางชั่วไว้ก่อน ต่างจาก คนที่คิดในเชิงบวกที่ คิดอย่างมีเหตุผลอย่างให้โอกาสเพราะเชื่อมั่นในความดีของคน
3) ในกรณีที่ เจอว่า คุณเชิงชัยแพ้ในการแข่งขันต่อยมวยทั้งๆที่เขามีชื่อเสียงมากกว่าคนชนะ
คนคิดในเชิงลบ มองว่า เขาล้มมวย เพราะได้เงินลับหลังจึงยอมแพ้ง่ายๆ
คนคิดในเชิงบวก มองว่า เขาไม่พร้อมและไม่ฟิตเท่าคนชนะ เพราะอาจเตรียมตัวมาไม่ดีพอ เท่าคนที่ชนะในคราวนี้
กรณีนี้ คนคิดในเชิงลบ มองไปในทางลบเพราะเขาเสียผลประโยชน์ ต่างจาก คนคิดในเชิงบวก ที่คิดอย่างมีเหตุและผลประกอบกับการคิด
4) ในกรณีที่ นางงามคนหนึ่งชนะได้มงกุฏกับสายสะพาย มีคนบางส่วนที่ไม่ยอมรับและไม่พอใจกับผลการตัดสิน
คนคิดในเชิงลบ คิดว่า นางงามคนนี้ไม่สมมง เพราะ คนของเราดีกว่า งามกว่า สวยกว่า แต่ไม่เข้าใจกรรมการที่ให้คะแนนลำเอียง
คนคิดในเชิงบวก คิดว่า นางงามคนนี้พร้อมในการตอบคำถาม บุคลิคก็ดีกว่าในการเดิน แต่ที่คนไม่ยอมรับในบางส่วนเพราะเขาไม่ชอบนาง เนื่องจากมาจากประเทศอื่นๆที่ไม่ใช่ประเทศเดียวกับเขาเหล่านั้น
ในเคสนี้ เราจะพบว่า คนคิดในเชิงลบนั้นมีแต่คำวิจารณ์ที่ไม่ยืนอยู่บนเหตุและผล มีแต่อารมณ์ คิดเข้าข้างตนเอง ต่างจากคนคิดในเชิงบวกที่วิจารณ์อย่างมีเหตุ มีผล และน่าเชื่อถือกว่า
5) ในกรณีของ การบอกเลิกความสัมพันธ์หรือขอหย่าของคุณสมชายกับคุณจิตประไพ
คนคิดในเชิงลบ อาจมองว่า ที่ผู้ชายขอเลิกเพราะผู้หญิงคนนี้นอกใจ เพศยา หรือไม่ก็ขี้เกียจทำงานบ้าน
คนคิดในเชิงบวก อาจมองว่า ที่ผู้ชายขอเลิกเพราะเขาอาจเข้ากันไม่ได้ และผู้ชายอาจมีใหม่ หรือพบว่าสุดท้ายแล้วเขารู้สึกเป็นเพื่อนกันมากกว่า
ในเรื่องของครอบครัวนี้ คนคิดในเชิงลบ มักมีอารมณ์เกลียดชังและใช้อารมณ์ขับความคิดในเชิงลบออกมาเป็นการมองโลกในด้านที่ไม่เป็นธรรมกับผู้หญิง เพราะผู้หญิงเป็นฝ่ายขอถูกบอกเลิก จึงดูว่าผู้หญิงร้ายกาจกว่า ในทางกลับกันกับคนคิดในเชิงบวก เขาจะพยายามหาเหตุและผลมาอย่างมีเหตุผลน่าสนใจ เพราะหากผู้ชายเป็นฝ่ายขอเลิก ส่วนใหญ่ เพราะพบว่าไม่ได้รักกันอย่างจริงจังมากกว่า
6) ในกรณีของ หญิงขอหย่า หรือบอกเลิกความสัมพันธ์กับชาย
คนคิดในเชิงลบ จะพูดว่า เพราะผู้หญิงคนนี้ไม่รักผัว นอกใจ อยากมีผัวใหม่แน่ๆ
คนคิดในเชิงบวก จะพูดว่า ผู้หญิงอาจทนพฤติกรรมของชายไม่ไหวจนต้องขอเลิก หรืออาจพบว่า ผู้ชายมีคนอื่นเป็นเมียน้อย หรือเมียเก็บ ทนไม่ไหวจึงต้องขอเลิก
ในเคสแบบนี้ ส่วนใหญ่ คนคิดในเชิงลบจะมองผู้หญิงในแบบที่เป็นเชิงไม่น่าปรารถนา น่ารังเกียจไว้ก่อน วิจารณ์อย่างรุนแรงในเชิงลบ โดยไม่ใส่ใจว่าจะมีเหตุผลอื่นซ่อนเงื่อนอยู่หรือเปล่า แตกต่างจากคิดในเชิงบวก ที่จะมีเหตุมีผลน่าสนใจ และมีเหตุผลที่มีนำ้หนักเพียงพอที่จะเชื่อถือได้ แม้เหตุผลจะเป็นเหมือนเชิงลบคล้ายๆกัน แต่ก็เป็นเชิงบวกแก่ฝ่ายหญิงมากกว่า
7) ในกรณีที่ เพื่อนไม่มาตามนัด
คนคิดในเชิงลบ อาจคิดว่า เขานิสัยแย่ ไม่เคารพเวลา นิสัยไม่ดี ไม่ให้เกียรติเราเลย ดูถูกเรา เวลาของเราก็มีค่านะ เราก็สำคัญนะไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป เห็นนัดเราไม่สำคัญ อย่างนี้ใช้ไม่ได้
คนคิดในเชิงบวก ก็คิดว่า เขาคงยุ่งอยู่กับธุระอื่นที่สำคัญกว่าจนมาไม่ได้ ก็ไม่เป็นไร หวังว่าคงไม่เกิดเหตุใดๆร้ายแรงกับเขานะ
ในเคสแบบนี้ คนคิดในเชิงลบ จะคิดด้อยค่าตนเองเสมอ และมองคู่นัดเป็นคนไม่ดี มองในแง่ร้ายอย่างไม่มีเหตุผล ตีค่าคนอื่นโดยใช้อารมณ์ตัดสิน คิดอย่างไม่มีหลักการใดๆมาเป็นมาตรฐาน คือ คิดเอาเองทั้งนั้น ต่างจากคนคิดในแง่บวก ที่จะคิดหาเหตุผลที่เป็นไปได้มาเป็นสาเหตุของการพลาดนัด โดยมิได้ด้อยค่าตนเองให้เป็นเหตุขุ่นเคืองใจและผิดใจกันต่อมา
8) ในกรณีที่ เพื่อนขับรถมาส่ง แต่ไม่เข้าบ้านมาทักทายผู้ใหญ่ พ่อแม่ของหญิงสาว
คนคิดในเชิงลบ มองว่า เขาต้องมีปัญหาอะไรกับผู้ใหญ่แน่ๆจึงไม่เข้ามาทักทายตามระเบียบ อาจแอบลักลอบทำอะไรมิดีมิร้ายกับลูกสาวเขามาแล้วแน่ๆ จึงไม่กล้าสู้หน้าคุณพ่อ คุณแม่ของสาว
คนคิดในเชิงบวก มองว่า เขาคงต้องรีบไปแน่ๆเพราะคงติดธุระสำคัญบางอย่าง จึงยอมเสียมารยาท ไม่เข้าไปทักทายพ่อแม่เขา น่าเห็นใจจริงๆ
ในเคสนี้ คนคิดในเชิงลบ ย่อมตีขลุมความคิดในเชิงลบเอาไว้ก่อน มองว่าเขาทำอะไรชั่วร้ายมาแน่ๆจึงมิกล้าสู้หน้ากัน ตรงข้ามกับคนคิดในเชิงบวกที่ยืนอยู่บนความเป็นไปได้มากกว่า ที่ยอมเสียมารยาท เพราะติดธุระจริงๆ
9) ในกรณีของ สินค้าขึ้นราคาจากเดิมขึ้นมาอีกนิดหน่อย
คนคิดในเชิงลบ มองว่า สินค้านี้เอาแต่รวย เอาเปรียบประชาชน ขึ้นค่าราคาสินค้าทำให้ของแพงกว่าเดิม ถึงจะเป็นสินค้าคุณภาพ แต่ก็ทำให้ค่าครองชีพสูงขึ้น
คนคิดในเชิงบวก มองว่า การที่เขาขึ้นราคาสินค้านี่ คงเป็นเพราะว่าไม่ได้กำไรเท่าที่ควร สินค้าคุณภาพแบบนี้ ควรขึ้นราคาตามนี้แหล่ะ เพราะใครๆก็อยากอยู่รอดในสถานะการณ์เศรษฐกิจแบบนี้ คุณภาพแบบนี้ควรอยู่ไปนานๆ
ในเคสนี้ คนคิดในเชิงลบมักมองข้อเสียของการขึ้นราคาเอาไว้ก่อน เพราะตนเสียผลประโยชน์ จึงตีขลุมความคิดไปในทางลบ ต่างจากความคิดในเชิงบวกที่มองเห็นความเหมาะสมมากกว่า ในเคสของการขึ้นราคาสินค้าคุณภาพ
10) ในกรณีของ ร้านอาหารเปลี่ยนเมนูอาหารจากเดิมเป็นเมนูใหม่ๆ
คนคิดในเชิงลบ มองว่า เขาคงขายไม่ได้ล่ะสิเมนูเก่าน่ะ ถึงได้เปลี่ยนเป็นเมนูใหม่ คงทำมาไม่อร่อยมั้ง ลูกค้าก็ดูไม่ค่อยเยอะนี่
คนคิดในเชิงบวก มองว่า เขาคงต้องการทำเมนูใหม่ๆดูบ้างเพื่อที่จะได้มีรสชาติใหม่ๆ คงเบื่อกับอาหารจำเจไปแล้ว เลยมองว่า ทำเมนูใหม่ก็เพื่อลูกค้าจะได้ไม่จำเจจนเกินไป
ในเคสนี้ คนคิดในเชิงลบมักมองเหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงไปในทางลบด้วยว่าด้อยค่าสิ่งต่างๆจนเคยชิน จึงไม่ได้มองสาเหตุอื่นใด ต่างจากคนมองในเชิงบวก ที่จะมองหาสาเหตุที่ดูมีนำ้หนักกว่า และดูสมเหตุสมผลกว่าในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงต่างๆ
สังเกตุได้ว่า คนคิดในเชิงลบ มักจะคิดโดยไร้เหตุและผลกำกับความคิดตน มักใช้อารมณ์สื่อจากความรู้สึกเบื้องต้นที่ฉาบฉวย จึงมีอารมณ์และเกิดแรงขับที่แสดงอาการวิจารณ์หรือให้ความคิดในเชิงลบแบบผิดๆ ที่เข้าข้างตนเองบ้าง ดูถูกคนอื่นบ้าง มองเห็นคนอื่นว่าชั่วบ้าง ไม่มีความเชื่อมั่นในความดีของคนอื่น เพราะความกลัวเป็นเหตุบ้างจึงทำให้มองโลกในแง่ลบ มีความคิดแบบตื้นๆ ไม่ใส่ใจในรายละเอียด ตีค่าคนอื่นอย่างมั่วๆ อย่างไม่เรสเปค ด้วยการวิจารณ์อย่างรุนแรง เหล่านี้เป็นเรื่องของอารมณ์ล้วนๆ ที่เป็นพื้นฐานของความคิดในเชิงลบ เพราะเมื่ออารมณ์ทำงาน แรงขับจะดับสติ ทำให้ไม่รู้ดี รู้ชั่ว อย่างปกติที่สติจะนำความรู้ดี รู้ชั่วให้เป็นเหตุ เป็นผลก่อนจึงจะตัดสินใจเชื่อในความคิดนั่นๆ ว่าถูกต้อง จึงประมวลเป็นผลของความคิดนั้น ดังนั้น คนที่คิดในเชิงลบจึงมักผิดพลาดในการสรุป ในการวิเคราะห์ ในการวิจัย ในการวิจารณ์ต่างๆเสมอ นำไปสู่การเข้าใจผิดอย่างลึกซึ้งต่อมา ทำให้มิตรภาพนั้นขาดสะบั้นมานักต่อนัก เพราะเข้าใจผิดในตัวคนข้างตัว มองว่าเขาชั่ว ด้วยอารมณ์ ความคิดในเชิงลบจึงก่อให้เกิด ความรังเกียรเดียดฉันท์ หรือเกลียดกันไปเลยก็มี กลายเป็นศัตรูกัน ทั้งๆที่ เคยรักกัน เป็นเพื่อนกันมาก่อนนี้ เป็นอย่างนี้ทั้งล้วนทั้งสิ้น ในทางกลับกัน ในการคิดในเชิงบวก จะคิดอยู่ด้วยเหตุและผลอย่างมีนัยยะสำคัญของเหตุผล แม้นอาจคิดมาแล้วไม่ถูกตรงตามความจริงก็ตาม ทั้งล้วนนี้แล้ว แต่ก็ไม่สร้างความเข้าใจผิดให้เกิดขึ้น ความคิดในเชิงบวกจึงมีผลเป็นบวกเสมอ ดังนี้แล้ว ทฤษฏี ความคิดในเชิงบวกมักถูกต้อง จึงสามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้เป็นอย่างดี อย่างไรเสีย เราก็ได้ผลบวกกลับมาเป็นอย่างน้อย มันดีเสียกว่าการคิดในเชิงลบ ที่นอกจากจะสร้างความเข้าใจผิด และ ผิดพลาดอย่างแน่นอนในการคิดในเชิงลบอยู่เสมอๆแล้ว ยังบ่อนทำลายอารมณ์สุข ที่เราควรหมั่นครองตนอยู่ให้เป็นนิจ เพื่อให้การมีชีวิตนั้นตอบสนองต่อเป้าหมายของการมีชีพ คือ การมีความสุขนี่เอง ที่ถูกต้อง เป็นสัมมาอาชีวะที่ดีงามตามการดำเนินตนในการมรรคมีองค์ ๘ นี่เอง เพื่อนเอย…!!
I Tried the ‘3-3-2-2-1’ Grocery Shopping Method—and It Saved Me Time, Money, and Effort
Definitely going to try this
บทความ : ความคิด
ตอนที่ 7 ~ การคิดเป็นอย่างไร ?
โดย ทรงกลด เลิศวาสนา
คิด นิยาม นำรู้
คิด หมายถึง การนำรู้
คิด เป็น ขบวนการในการนำรู้
คิด อยู่ ณ ตั้งจิต ตั้งใจ
คิด คือ กระบวนการในการนำรู้
คิด นิยาม นำรู้
การคิด จึงนิยาม ลักษณะนำรู้ เป็นการเพ่งเล็งไปที่การหาข้อสรุปของข้อนำรู้ การคิดนั้นเป็นขบวนการทางการเป็นไปของขั้นตอนหนึ่งที่เกิดต่อจากการฟังและการอ่าน คนเราฟังแล้วจะคิดตาม เหมือนกับคนอ่านแล้วจะคิดตามเช่นกัน เพราะฉะนั้นขบวนการการคิดจึงเกิดจากการฟังและการอ่าน ในส่วนของการฟัง ถ้าไม่ฟัง คนเราจะไม่คิด ถ้าไม่คิด แสดงว่าคนนั้นไม่ได้ฟัง ตรงข้ามกับคนคิดเมื่อได้ฟัง คนฟังแล้วคิด เหมือนกันกับ เมื่อคนอ่าน อ่านแล้วจะคิดตาม จินตนาการตาม ดังนี้จึงเป็นเหตุผลง่ายๆที่ตอบสนองการเป็นอยู่ของการรับรู้ข่าวสาร จึงเห็นว่า เมื่อเรารับรับรู้ข่าวสารเราจะคิดทันที เป็นคำวิจารณ์ แสดงความคิดเห็น ซึ่งแล้วแต่ศักยภาพทางการคิดของเขาว่ามีแนวโน้นแบบไหน เช่น เขาได้ยินมาว่า เธอ เธอ สวยจังเลยอ่ะ หนุ่มคนหนึ่งเพ้อ สาวคิดทันทีว่า ชั้นไม่ใช่แค่สวยนะ แต่ชั้นยังมีคุณภาพด้านอื่นอีกนะยะ อย่างนี้เป็นต้น คือ ต่างคนต่างมีความคิดเป็นของตนเองตามแต่ศักยภาพทางความคิดของตนว่ามีอยู่ประมาณไหน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับประสพการณ์การเรียนรู้มา หรือ วัยวุฒิว่าอยู่ระดับไหน การรับข่าวสารแล้วไม่ได้คิด ก็มีเกิด แต่ขึ้นอยู่ที่สมาธิของการเพ่งเล็งสารนั้นหรือไม่ว่าสำคัญกับตัวอย่างไร ผู้นั้นก็จะไม่คิด หรือไม่สนใจไปเลย อย่างเช่น หนุ่มคนหนึ่งเพ้อว่า ผมอยากมีแฟนแบบคุณจัง สาวรับสารแล้วไม่สนใจเลยไม่คิดอะไรต่อแสดงว่าสาวคนนี้มีสติมั่น ไม่คิดผกผันไปไกลอื่นตามกระแสความคิดคนอื่น ซึ่งสิ่งนี้จะต้องฝึกให้เกิด จึงจะเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่า นักคิด
นักคิด คือ ผู้ชำนาญทางการคิด มิใช่ผู้นำสถานะการณ์ทางความคิด นักคิดที่ดี จะคิดแล้วเงียบ เก็บความเงียบไว้ซ่อนเร้นความคิดตน อย่างเปิดเผย โดยที่คนอื่นไม่รู้ว่าคิด นี่คือนักคิด เราอาจมองว่า เขาไม่คิดอะไร หาใช่ไม่ เขาคิด แต่คิดเงียบ เพื่อซ่อนความเป็นบุคลิกของนักคิดเอาไว้ เพราะผู้ที่คิดเก่ง ย่อมไม่เผยตัว แสดงตนออกมาอวดอหังการ เพราะนั้นไม่ใช่นิสัยของนักคิด เป็นอย่างนี้ทุกราย ดังนั้นจึงสังเกตุบุคลิกของนักคิดได้ว่า ชอบอยู่เงียบๆ อยู่กับต้นไม้ แสตมป์ ปั่นจักรยาน ดื่มกาแฟ เหรียญ ของโบราณ อยู่กับนก อะไรประเภทนี้ เขามักมีความสุขกับการคิดอะไรของเขาอยู่คนเดียว นี่เป็นโลกของเขา
ขบวนการคิดนั้นเริ่มต้นที่ไหน ?
1) เริ่มต้นที่การฟัง
2) เริ่มต้นจากการอ่าน
3) เริ่มต้นจาก การระลึกถึง หรือคิดถึง
4) เริ่มต้น ระหว่างการสนทนา
5) เริ่มต้น เมื่อมีการถาม
6) เริ่มต้น ที่เมื่อเรากังวล
หนึ่ง : เริ่มต้นที่การฟัง
การคิดที่เริ่มต้นจากการฟัง เกิดเมื่อเราฟังสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วเราไม่เห็นด้วยเราจะคิด ถ้าเห็นด้วยเราจะยอมรับ เราจะคิดตอนเห็นด้วย แล้วก็ไม่ได้คิดต่อ ด้วยความรู้สึกเห็นด้วยไปกับสิ่งที่ฟังนั้น แต่เมื่อไหร่เรามีความคิดแตกแยก เราจะมีคำแย้งกับสิ่งที่ได้ยินนั้น เพราะเรา ไม่เข้าใจในสิ่งที่ได้ยิน อาจเป็นเพราะตามไม่ทันกับความคิดนั้น และ หรือ ไม่เห็นด้วยกับความคิดนั้นจึงเกิดคำแย้ง ไม่เห็นด้วย พอเมื่อเราเกิดข้อแย้งเราก็จะแย้งความคิดนั้นว่า ไม่เป็นไปอย่างที่ควรที่เราเชื่อถือกันมา หรือไม่ตรงกับพื้นฐานความคิดของเรา ดังนั้นเมื่อเราฟังสิ่งใดแล้วเราคิดตามเราจะนิ่งฟัง แต่เมื่อไหร่ที่เราไม่คิดตามเพราะเหตุผลของสิ่งที่เขาพูดไม่ตรงตามความคิดพื้นฐานของคนฟัง หรือเรื่องราวไม่ตรงตามที่เขารู้มา สิ่งที่เขาพูดมาจะก่อให้เกิดการคิดคือคำแย้งทันที ว่า ไม่จริง คำแย้งนั้นจะมีหลายรูปแบบ คือ ไม่เห็นด้วย 100% หรือไม่เห็นด้วยบางส่วน หรือมีความคิดเห็นเพิ่มเติม หรือ นำเสนอความเป็นไปได้ให้เกี่ยวข้องกับตน แบบประณีประนอม สิ่งเหล่านี้ คือความคิดที่จะก่อเกิดจากการฟัง ซึ่งทั้งนี้ ความคิดเหล่านี้จะนำมาซึ่งความชัดเจนที่ถูกต้อง เพราะความเห็นแย้งนั้นจะนำหลักฐานของความจริงออกมาเพื่อพิสูจน์ ดังนั้น ความคิดที่เกิดจากการฟัง อาจนำมาซึ่งความขัดแย้ง แต่ท้ายที่สุดของการแย้งก็อาจนำมาซึ่งความจริงที่ถูกต้อง
การฟัง มี อยู่ 2 ลักษณะ คือ การฟังด้านเดียว กับการฟังแบบสองด้าน
การฟังด้านเดียว คือ การรับข่าวสารด้านเดียวจากการฟัง เช่น ฟังจากวิทยุ ฟังมาจากโทรทัศน์ เป็นการฟังที่ผู้รับสารจะรับข่าวสารด้านเดียว และสาระข่าวสารนั้นส่วนใหญ่เป็นที่คอนเฟริมมาแล้วว่าจริง มีบ้างที่เป็นข่าวลือ หรือข่าวซุบซิบ ในข่าว แต่คนฟังส่วนใหญ่จะฟังแล้วไม่คิดแย้งเพราะเชื่อถือในผู้ให้ข่าวสารนั้นเพราะเชื่อมั่นในความเป็นมืออาชีพของเขา จะฟังแล้วเชื่อเลยส่วนใหญ่ นอกจากคนใกล้ชิดวงในที่รู้ดีกว่าจะไม่เชื่อในข่าวนั้นๆ
การฟังแบบสองด้าน คือการฟังโดยตรงจากบุคคลโดยมีเราเป็นผู้ฟังและสามารถแสดงความคิดเห็นตอบโต้ได้ การฟังแบบนี้ จะมีผู้พูดซึ่งก็พูดไปตามสิ่งที่ตัวเองรู้มา หากมีสิ่งใดที่ไม่ใช่ ผู้ฟังก็จะแสดงการแย้งออกมา หากผู้พูดมีหลักฐานอื่นมายืนยันความจริง ก็แสดงมา หากไม่ใช่ ก็แสดงเหตุผลมาที่น่าเชื่อถือ เพราะสุดท้ายแล้วเหตุผลที่น่าเชื่อถือนี่แหล่ะที่จะเป็นตัวชี้วัดความน่าเชื่อถือของข้อมูล
สอง : เริ่มต้นจากการอ่าน
การอ่านเป็นการรับข่าวสารด้านเดียว โดยตรงจากหนังสือที่อ่าน เราอ่านแล้วเราจะคิดตาม จินตนาการตามเนื้อหาของเรื่องราวที่อ่าน เราจึงเข้าใจจากการจินตนาการตามนี้เอง จนเมื่อ ความมีเหตุผลนำมาให้เรารู้สึกแย้งไปในตัว นั่นแหล่ะ การคิดแย้งจึงเริ่มดำเนินต่อมา เพื่อหาเหตุผลที่ถูกต้องกว่ามาชดเชย เคยมีไหมครับ ที่คุณอ่านวารสารรายงานบางอย่าง แล้วรู้สึกแย้งว่าไม่จริงอ่ะ ไม่ถูกต้อง มันไม่น่าใช่อย่างนี้ แสดงว่า เราคิดตามอยู่ตลอดเวลา ในยามที่เราอ่านเช่นกันจึงพบข้อบกพร่องของเนื้อหาข่าวสาร ดังนี้แล้วการอ่านจึงเป็นเหมือนการรับสารที่กลั่นกรองสารเหล่านั้นด้วยความคิดไปพร้อมกัน การอ่านจึงให้คุณค่าทางความจริงเป็นสิ่งสำคัญ ด้วยเนื้อหาของสิ่งที่อ่านนั้นจำต้องกลั่นกรองความถูกต้องมาแล้วจึงจะสามารถเป็นบทความ หรือหนังสือ สารคดี ต่างๆได้ และการอ่านนั้นเป็นหนทางแห่งการเพิ่มพูนความรู้ที่เป็นหนทางเดียวในการรับรู้ข่าวสาร ความจริง ความรู้ ได้อย่างง่ายๆ แค่คุณอ่าน คุณก็เข้าใจ เมื่อไม่เข้าใจคุณก็ อ่านใหม่จนเข้าใจ คุณก็จะได้ความรู้แล้ว เพราะข้อสำคัญของการอ่านอยู่ที่ความเข้าใจ ถ้าไม่เข้าใจ การอ่านนั้นก็ไม่เป็นผลสำเร็จ การไม่เข้าใจ เกิดได้จาก หนึ่ง เราอ่านเร็วไป สอง ระดับความรู้เรายังไม่เท่าเทียมกัน หรือสัมพันธ์กัน ดังนั้นถ้าเป็นอย่างแรก ก็ค่อยๆอ่านใหม่ให้ช้าลง ถ้าเป็นอย่างที่สอง ก็ต้องหาความรู้เพิ่มเติมในส่วนที่เราไม่เข้าใจให้ความรู้นั้นสัมพันธ์กัน
สาม : เริ่มต้นจาก การระลึกถึง หรือ คิดถึง
การคิดที่เริ่มต้นจากความคิดถึง โดยปกติ เวลาเราอยู่คนเดียว ทำโน่น นั่น นี่ ไป เราคิดหรือไม่ครับ ไม่ครับ เราจะบ่น กับตัวเองครับ ว่า ถ้าเราไม่เต็มใจทำในสิ่งที่ทำอยู่ เราจะบ่นกระปอดกระแปดในสิ่งที่ทำอยู่ บ้างก็ออกจากปาก บ้างก็คิดคำนึงอยู่ในใจ แต่ถ้าเราเต็มใจทำสิ่งที่ทำอยู่ เราจะมีสมาธิอยู่กับการทำนั้น เป็นความนิ่งว่าง แต่เมื่อไหร่ ที่เราทำๆอยู่อย่างมีสมาธิ แล้วเกิดความคิดถึงใครสักคนเข้ามา แสดงว่า คนผู้นั้นกำลังคิดถึงเราอยู่ เป็นการเรียกกลับถึงความคิดของสายสัมพันธ์ของสัญญาที่จะกระตุกเรียกคนที่มีความสัมพันธ์กันให้หวลมาคิดถึงกันตามสัญญาความรัก ทั้งนี้ มักจะเกิดขึ้นในห้วงของความว่างจากการมีสมาธิ ดังนั้น ใครที่มีเหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นก็ควร รีบโทรศัพท์ติดต่อกลับไปได้เลย เพราะเขาคิดถึงเราอยู่นั่นเอง
สี่ : เริ่มต้นระหว่างการสนทนา
ในระหว่างการสนทนา เราจะมีความคิดไปพร้อมกับการพูดคุยนั้น เป็นความคิดที่เกิดขึ้นขณะสนทนา เพราะเราจะตื่นตัวขณะพูดคุยกัน ขณะที่ตื่นตัวคือ เราจะอยู่ในสภาวะเปิด คือ เปิดใจ เปิดสติ เปิดปัญญา เพื่อจะรับสารและตอบโต้สิ่งที่คุยกัน แม้สิ่งนั้นจะเป็นเรื่องเล็กน้อย เราก็อยู่ในสภาวะเปิด ยิ่งหากเป็นเรื่องที่ต้องใช้ความรู้ เราก็จะยิ่งอยู่ในสภาวะเปิดที่พร้อมจะตอบโต้สิ่งที่คุยกัน ทั้งนี้ เราอยู่ในภวังค์แห่งความคิดทั้งสิ้น ที่จะติดตามการสนทนาไปให้ถึงฝั่ง เช่นเดียวกัน ในการสนทนาจะมีบ้างที่มีข้อโต้แย้ง เพราะความจริง ไม่จริงของสารที่สื่อออกมา ท้ายสุดหากไม่ใช้อารมณ์ในการคุยกัน แล้วจบสิ้นการสนทนาไปก่อนหน้านั้น เราก็จะมาถึงจุดที่ว่า ความจริงได้คลี่คลายออกมา เป็นผลลัพท์ของความเข้าใจกัน
ห้า : เริ่มต้นเมื่อมีการถาม
คำถามทำให้เราคิด อันนี้เป็นปกติเลย เพราะเมื่อมีคำถามเราจะคิดและตอบออกไป ดังนั้น การคิดนั้นเกิดเมื่อมีคำถาม หรือ คำถาม ทำให้เราต้องคิด มันก็เป็นปกติที่คำถามเกิดจากการไม่รู้ เมื่อไม่รู้ก็จะมีคำถาม มันก็มีเหมือนกันคือ คำถามที่เกิดขึ้นเพราะอยากรู้ความคิดของเรา จึงถามเราออกมา ในหลายๆแง่มุม เช่นในประเภทต่างๆของคำถาม
ประเภทของคำถามมีหลายประเภทดังนี้
2.1 คำถามลองภูมิ
2.2 คำถามลองปัญญา
2.3 คำถามลองวิชา
2.4 คำถามลองทัศนคติ
2.5 คำถามลองความรู้
2.6 คำถามลองประสพการณ์
2.7 คำถามลองไหวพริบ
2.8 คำถามลองอารมณ์
2.9 คำถามลองคุณวุฒิ
2.10 คำถามลองของ(วัดกึ๋น)
รายละเอียด สามารถตามไปอ่านเพิ่มเติมได้ในตอน เหตุและผล กับ เหตุผล ที่จะจัดให้อ่านต่อไป
หก : เริ่มต้นเมื่อมีกังวล
ความคิดเมื่อเรากังวลเราจะตั้งใจคิดสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เมื่อเรามีเวลาว่างลง คนที่หมกมุ่น ก็จะวนเวียนหาเรื่องคิด คิดนั่นคิดนี่ ไปเรื่อยๆ อย่างไม่จบไม่สิ้น วนไปวนมา ไม่รู้จบ จนมีสิ่งอื่นเข้ามารบกวนการคิด การคิดแบบวกวนในแดนสนทยานี้จึงหยุดลง การคิดแบบนี้ ไม่เป็นระบบ มีแต่การเหนื่อยเมื่อยล้าต่อความคิด สร้างความหมกมุ่น ให้ก่อเกิด ไม่สร้างนิสัยในการคิดที่ถูกต้อง เป็นการปล่อยตัวไปคิดอย่างเรื่อยเปื่อย จนมองโลกในแง่ลบ มีแต่ความทุกข์ระทมและสับสนเกิดขึ้น ปล่อยใจว่าง วางลงเสียจะดีกว่าโดยไม่คิดอะไรเลย เป็นการพักผ่อนไปในตัว เพราะการคิดอย่างหาปลายจบไม่ได้นี้มันวกไปวนมาจริงๆ ไม่เกิดประโยชน์ ดังนั้นหากเราจะคิดสิ่งใด จะต้องเริ่มต้นที่การตั้งคำถาม แล้วค่อยคิดหาคำตอบ และหาคำถาม และคิดคำตอบไปเรื่อยๆ จากคำถามหนึ่ง ได้คำตอบแล้วก็ ถามไปยังคำถามต่อไป จนกว่าจะได้คำตอบที่ใช่ก็ถามคำถามใหม่ อย่างนี้ไปเรื่อยๆ เราจะพบว่า เราได้คำตอบเกี่ยวกับตัวเองและแนวทางการแก้ปัญหาชีวิตได้มากเลยทีเดียว ข้อสำคัญต้องซื่อสัตย์กับตัวเอง และนี่เป็นวิธีการคิดที่ถูกต้อง ฝึกสมองให้เฉียบคมและ สร้างการมีเหตุผลให้เกิดในบุคลิกภาพ คำถามที่ถาม ควรเป็นคำถามที่เป็นคำถามเปิด มิใช่แค่ตอบใช่หรือไม่ใช่ ควรเป็นคำถามที่ถามตรงๆ ถึงการเป็นไปในเหตุการณ์ที่ก่อให้เรามีปัญหาอยู่ เราต้องซื่อตรงชัดเจนต่อคำถามนั้น เผชิญกับปัญหา ไม่ใช่ หลีกเลี่ยงปัญหาไปวันๆ เพราะวันหนึ่งปัญหาก็จะเริ่มร้อนจี่ จี้ก้นเราให้แก้ไขอยู่ดี หากเราเลี่ยงไม่ตอบความจริงอย่างตรงไปตรงมา ความกังวลจึงจะหมดไป จากการคิดอย่างมีหลักการ ด้วยการหาเหตุและผลที่สอดคล้องกันมายืนยันความถูกต้องของความคิด
วิธีการคิด มีหลากหลายวิธี ดังนี้
1) คิดอย่างมีเหตุและผล โดยหาเหตุที่คล้องกับผลที่แสดงความสัมพันธ์กันอย่างเป็นธรรม เช่น
ผล : เราพบว่า กางเกงที่ใส่ช่วงนี้มักไม่แมชสีกันกับเสื้อทำให้ดูแล้ว มอๆไม่น่าสะดุดตา หรือดูตื่นเต้นน่าสนใจอย่างปกติเลย !
เหตุ : ก็เพราะว่า ช่วงนี้ลินดาเข้างานสายบ่อย เลยไม่มีเวลาดูแลตัวเอง เพราะเค้าตื่นสายมา 5 วันแล้วจ้า ผ้าผ่อนก็ไม่ได้ซักเลย !
2) คิดอย่างเส้นตรง คือ หาเหตุแห่งการเกิด เป็นสายต่อเนื่องกัน เช่น เมื่อไม่ทำหน้าที่แล้วจะเป็นอย่างไร ? ทีนี้เราก็มาเข้า
สายการเกิดของการไม่ทำหน้าที่
เมื่อเราไม่ทำหน้าที่เราจะว่างงาน
เมื่อเราว่างงานเราจะไม่มีอะไรทำ
เมื่อไม่มีอะไรทำเราจะรู้สึกโหว๋ง โหว๋ง
เมื่อเรารู้สึกโหว๋ง โหว๋ง เราจะรู้สึกเซ็ง
เมื่อเรารู้สึกเซ็ง เราจะเบื่อตามมา
เมื่อเราเบื่อ เราก็จะไม่มีความสุข
เมื่อเราไม่มีความสุข แสดงว่าเราไม่ตอบสนองต่อเป้าหมายของชีวิต ที่ว่า คนเราเกิดมาเป้าหมายของชีวิตคือมีความสุข
3) คิดด้วยคำถาม ว่า อย่างไร ? เป็นการคิดที่หาคำตอบของคำถามที่เปิดให้เรามีโอกาสได้ตอบให้ตรงคำถามแล้วเราจะได้คำตอบของความคิด
อย่างไร เป็นคำถามที่ให้แสดงลักษณะของสิ่งที่ถาม โดยให้อธิบายมาว่าลักษณะของสิ่งที่เราอยากรู้นี้ เป็นลักษณะอย่างไร การคิดถึงลักษณะนั้น เราจะนึกถึงการเรียบเรียงความเห็นที่แสดงลักษณะนั้นๆออกมา บอกออกมาเป็นรูปลักษณ์ที่เรารู้จัก ที่เราเรียนรู้มา เช่น เมื่อเราคิดถึงเรื่อง ความงาม แทนที่จะถามว่าความงามคืออะไร ?(ซึ่งหาคำตอบยาก) เราก็ตั้งคำถามว่า ความงามคืออย่างไร ? เราก็จะตอบออกมาได้ง่าย ว่างามนั้นงามอย่างไร ตามที่เราเข้าใจและเรียนรู้เรื่องความงามมา ได้ว่า ความงามนั้นงามจรุงจิตจรุงใจ ส่องไสวไปทั่วสร้างความอาบเอิบพอใจในใจของผู้ชม นี่คือความงาม
หรือ เมื่อเรานึกถึงการแสดง เราพยายามคิดเกี่ยวกับการแสดง เราอาจนึกไม่ออก ว่าการแสดงคืออะไร เราก็ตั้งคำถามว่า การแสดงคือเป็นอย่างไร ? เราก็สามารถ ตอบได้ง่ายขึ้น ว่า การแสดงคือเป็นการแสดงความรู้สึกออกมา ถ่ายทอดอารมณ์ออกมาเบาๆ ตามบท
และ หรือ เมื่อเรานึกถึงอาหารไทย เราอาจคิดไม่ออกว่าอาหารไทยคืออะไร ? แต่เมื่อเราเปลี่ยนคำถาม เป็น อาหารไทยคือเป็นอย่างไร ? เราจะตอบได้ง่ายขึ้นล่ะว่า อาหารไทยคืออาหารที่มีรสชาติเข้มข้น ในห้ารส คือ เปรี้ยว หวาน มันส์ เค็ม และ เผ็ด อาหารไทยจะหาความลงตัวของการคอมไบเนชั่นรสชาติอาหารทั้งห้ารสนี้ จนรสชาตินั้นจะถูกปากแก่คนทาน เพราะรสชาติของอาหารไทยนั้นชัดเจน คนเราชอบความชัดเจนใช่ไหมครับ ใช่ ! นั่นแหล่ะที่ทำให้พวกเราชอบอาหารไทย
4) คิดอย่างใช้สติคิด คือ เข้ารูปของชุดความคิดว่า ควร หรือไม่ควร เช่นไร?, ดี หรือไม่ดี เช่นไร?, เหมาะ หรือ ไม่เหมาะ เช่นไร?
เมื่อ คุณกำลังจะทำบางสิ่งบางอย่างที่เสี่ยงต่อการเป็นดีและความถูกต้อง ความคิดเข้ารูปของชุดความคิดนี้จะช่วยให้คุณตอบคำถามได้อย่างดีและได้ผลลัพท์ที่ได้จะชัดเจน สามารถสรุปผลได้ว่าคุณควรทำหรือไม่ควรทำสิ่งนี้ เช่นไร ? เช่น คุณกำลังจะไปงานเลี้ยงที่สำคัญงานใหญ่แบบกาล่าดินเนอร์ แต่คุณมียีนส์หลายตัวหลายประเภทกับเสื้อยืดเต็มตู้ คุณกำลังตัดสินใจว่า…
1)ควร หรือไม่ควร เช่นไร? ตอบ ไม่ควร เพราะไม่เหมาะสม
2) ดี หรือ ไม่ดี เช่นไร ? ตอบ ไม่ดี เพราะชุดที่มีมันไม่เข้ากับงาน
3) เหมาะ หรือ ไม่เหมาะ เช่นไร? ตอบ ไม่เหมาะ เพราะเป็นกาล่าดินเนอร์ ชุดเราที่มีมันไม่เข้าพวก
ตัดสินใจว่า ไม่ไปดีกว่า ยกเลิก !!และควรหาชุดที่รับรองงานประเภทนี้ไว้ติดตู้บ้างก็จะเป็นการดี ถ้าเราชอบไปงานประเภทนี้
วิธีคิดนั้น โดยพื้นฐานก็ต้องอยู่บนเส้นทางของหลักการมีเหตุและผลอย่างมีเหตุผล จึงจะถูกต้องและใช้งานใช้การในการคิดได้อย่างมั่นใจในความจริงที่ชัดเจนของความถูกต้องตรงธรรม เพราะหลักการอื่นๆนั้นอย่างไรเสียก็ไม่พ้นหลักการมาตรฐานนี้ ที่เป็นพื้นฐานของการคิดในทุกรูปแบบ ดูจากตัวอย่าง 4 รูปแบบของการคิด เมื่อมาวิเคราะห์แยกแยะดูจะพบว่า ในข้อ 2 การหาเหตุของการเกิด ก็คือการหาเหตุและผลที่สอดคล้องกัน ในข้อ 3 ก็เช่นเดียวกัน แม้อยู่ในรูปคำถาม แต่คำถามนั้นซึ่งเป็นผลนั่นก็นำมาซึ่งคำตอบที่เหตุเช่นกัน หรือแม้ในข้อ 4 การหาคำตอบของ ควรไม่ควร เช่นไร ดีไม่ดี เช่นไร เหมาะไม่เหมาะเช่นไรนั่น ก็เป็นการหาคำตอบที่มีเหตุผลต่อกันกับคำถามทั้งสิ้น ดังนี้แล้ว เราพอจะมองออกไหมว่า ความเป็นเหตุและผลกันอย่างมีเหตุผลนั้น เป็นหลักการที่สำคัญที่เราทั้งหลายมิอาจมองข้ามหรือละการให้ความสนใจได้ หรือจะหลีกเลี่ยงก็มิได้ มิเช่นนั้นเราก็อาจตกอยู่ในความหลงลงไปไม่รู้กลับเสียที การใช้หลักการพื้นฐานนี้ให้คล่องจึงสำคัญในการคิดของความคิดที่เดียวล่ะ…เพื่อนเอย !!
บทความ : ความงาม
ตอนที่ 6 ~ บทชมความงาม 3
โดย ทรงกลด เลิศวาสนา
บท : คุณลักษณะแห่งความงาม
เช่นประหนึ่งซึ่งเคย กล่าวไว้
ความพิไลเป็นงาม เลิศล้า
เป็นดุจงามชดช้อย ร้อยพรรณา
เหมือนว่า สง่าใด ก็ไร้เทียม
เป็นความเลิศวิไล พรายสุด
เปรียบประดุจ ความใส ไร้หม่นหมอง
ความงามช่างวิจิตร พินิจตรอง
ดูดูมองเหลียวจ้อง ก็ต้องตรง
ดั่งว่าสุดเลิศลำ้ เหลือวรดิษฎ์
ยิ่งแพ้มพิศยิ่งพ้อง ก้องใจหลง
ความลำ่ลือกระพือไป ดั่งใจจง
สู่กลุ่มพงษ์ชาวรักซึ้ง ยิ่งหนึ่งเดียว
ว่าเป็นงามลำ้เหลือ ต้องโดนใจ
สุดประไพแจ่มใส เหลือประจักษ์
งามเลิศโดดเด่นนัก รักสุดรัก
เป็นศรีศักดิ์ต้องใจ อย่างไรมา
อย่างที่รู้สุดหรู งามผ่อง
ฤทธ์สุดร้องถูกต้อง เมื่อยามพิศ
เลอค่างามตารู้ กู้ประดิษฐ์
สุดพิสิทธ์พิเศษ การเวทย์ทรวง
รึว่าคืออัมรินทร์ ผู้เป็นเอก
มาภิเศกษ์สร้างไว้ อย่างใดหนอ
งามเหลือรู้รับทราบ กราบใจรอ
รุดจิตต่อรอปัก สมัครใจ
ว่างามนี้สุดศรี เป็นหนี้รัก
พร้อมพิทักษ์งานรัก ใจปักสรวง
เพราะงานดีวิจิตรเลิศ นั้นเปิดทรวง
มิพ่ายพ่วงอย่างใด ให้เร้นจริง
ความลำ้หรูยิ่งดู ก็ยิ่งชอบ
เป็นคำตอบของใจ ใช่ของผล
ว่าผลงานของใคร ใจผดล
รึว่าคนนี้ทำ จึงลำ้เลิศ
อันความงามงามได้ อยู่ที่งาม
กลกามความรัก จักมาถาม
ว่างามลำ้เลิศพิสัย นั้นใครทำ
เพราะว่ากลำ้กลืนใจ เราไปหมด
ความวิเศษฐ์วิมุติ วิสุตเท่า
ความงามเล่าวิเศษ เป็นเชษฐา
สุดบรรยายความงาม ที่ถามมา
ค้ามเลิศหล้านั่นหรือ ที่คือกัน
สุดดุจจริตเป็นเวไนย น่ะหรือเธอ
เป็นเพื่อนเกลอหรือว่า เป็นสร้างสรรค์
งามสุดเดชวิรเยทช์ สุดเขตขันธ์
ทุเลากั้นเป็นงั้น ที่มั่นงาม
(โคลงแสลงเครื่อง 5+3)
I’ve written about dreams before. From signs to personal fears and even seeming predictions, I have made these sorts of nightly thoughts into articles of mine.
This piece, however, will be somewhat different than the previous ones I’ve created regarding dreams I’ve had. Instead of centering around just one specific topic for this article, though, I’m going to journal some of the more…vivid dreams I’ve had over the past week or so.
Full disclosure: I will be censoring some more personal stuff out here. This is the Internet, after all, where information can get passed around to anywhere in the world. Nonetheless, I will describe my dreams here to the best of my potential.
With that being said…here goes.
A Twitch Account
Once upon a time, I had a secret Discord friend I’ll call Quinn for the purposes of this article. I know this might sound weird - but hear me out if you can.
Quinn first contacted me a couple of years ago. Admittedly, we were on rather rocky terms at first - although they did seem to have a bit of fun trying to mess around with me. But weeks and months passed, and we reconnected under different circumstances. Even as our conversations waxed and waned in length, we still maintained a casual friendship through the months.
Of course, there was one caveat: keeping their high status protected.
You see, Quinn had a rather wholesome image in their circles throughout our friendship. Kind, patient, proper; almost like that of an “American Sweetheart,” if you will. It was perhaps a bit ironic such an image was needed, given how oftentimes radical and passionate their spaces were, but it also made sense due to the increasing acceptance of more rightward views there.
I, on the other hand, did not. Thanks to the reasonings of other people, it was determined that I was part of the many naysayers and perverse obsessors who would sometimes try and fail to make closer inroads.
Eventually, Quinn’s own image started to crack. Their psychological issues came to the surface - and with that, their carefully curated career as an artist crumbled. Their tumultuous love life was investigated, their feuds were looked into more intensely, and their typical defenses were poked at. A breakdown, some mockery, and a few apologies later, they were gone.
With no way for me to contact Quinn beyond an inactive Discord account and a profile which was seemingly dead, I decided to focus my online energy onto my other endeavors and friendships. Still, I missed the small talk we used to have before everything fell for good; the seeming escape for both of us from the more harsh and high-octane realities we faced.
As the weeks passed, I started to wonder whether Quinn was still alive or not. And then I dreamt they were still out there - somewhere.
You see, they weren’t back as Quinn. They returned to the Internet under some other username, albeit still linked to their original Discord account. The latter is where I found it. Honestly, I can’t remember what username Quinn went by in my dream. What I do remember, though, were some of the other details there on their Twitch profile.
Quinn’s new Twitch profile had an opening introduction about having goals to better themself. They also said they wanted to restart from the darkness of their past, which I presumed included their mental instability as well as their eventual career ending breakdown. Their desired future was far, far away from their original spaces, not wanting to really return to any of their old life.
It was then I realized things were over. Things were over, and they were happier. So, relieved that they had at least found some peace, I closed their profile.
Some time later, I woke up in disappointment.
Guess their fate’s still a massive unknown, I thought.
A Random Point Of View
A few days later, I had another wild dream. This time, it was from someone else’s point of view - well, sort of.
The person in question, who I’ll name Cedar to anonymize them, was someone I didn’t really know. I knew they existed, somewhere, as a person in the world. But I had never actually met them, with my only attempt at contacting them having failed a while back.
I did hear plenty of stories about them, though. There were many anecdotes about their influence in the indie papers and video clips they were popular in. Many were about just how notable they were. Some went into their hobbies, like gaming and anime. Towards the end of their career, though, were more harrowing reveals about their hidden character.
In the dream, I first dreamt that I was watching and reading content related to them as I sometimes would in real life. Then, for some reason, I switched into part of their body.
It wasn’t like a “Freaky Friday” style switch where I had full control over Cedar’s body. It was more that I could see a bit of the world through their eyes while they did their usual things, completely oblivious to my presence within them.
Interestingly, I paid no attention to their internal anatomy despite their vast differences from mine. I was too busy noting their preparatory routines for what seemed to be an important meeting, from loading important files to getting writing materials organized.
What ended up mattering more to me, though, was a conversation they had with an old contact of theirs.
In my present timeline, they had cut her off for a while. They didn’t seem to like her that much, anyways, beyond old business niceties that later got both in trouble. In Cedar’s, however, the two of them were still laughing and joking around with each other. They also had some deeper talk involving some apologies as well.
As the seemingly flashback-induced conversation went on, my discomfort with keeping Cedar’s perspective grew. Fortunately, I switched back into my own body as the conversation wound down.
It didn’t take long for me to wake up after that.
An Ordinary Day
Sometime during the weekend, I dreamt of something much simpler: the beginning of my day.
I got out of bed as usual. I went to the washroom as usual. I did my morning routines and had breakfast and whatnot, as usual. I also prepared to go out for the day.
Everything felt like the most ridiculously mundane morning in existence - most of it, at least. I did get a strand of hair stuck in my skin, though, to be fair, gentle hair pokes at my skin aren’t uncommon in my actual waking life.
Anyways, I got my dream follicle out pretty quickly. My dream then played out like the most mundane day I’ve ever been through.
Once I woke up, it took a few seconds for me to realize that the ordinary day I experienced was more just an ordinary dream. Compared to my crazier dreams other days, though, this one felt like a relief.
…
I might make another dream journal like this. Or not. Gotta see where my mind takes me though…
Any other thoughts on this? Let me know in the comments!
Other Socials
Twitter/X: https://x.com/snarkylisa
Main Tumblr: https://snarkylisa.tumblr.com/
Medium version: https://medium.com/@SnarkyLisa/assorted-dream-journal-1-10a98336eb8a
Alden Ehrenreich Has Been to Space and Back
Alden Ehrenreich, noted nice person, gave a mustache’s worth of compliments to the rest of the cast. What Ehrenreich won’t say, we know this by now, is that Brave New World just might be the best showcase of his talent yet.
Dave Molinari | Pittsburgh Post-Gazette | September 7, 2005
The NHL’s new labor agreement caps Sidney Crosby’s entry-level salary at $850,000.
But if his contract is structured just right—and if Crosby puts together a season even more spectacular than almost anyone anticipates—he could have a chance to earn nearly $4 million as a rookie.
That total wouldn’t include so much as a penny from his endorsement deals, but might require Crosby to produce one of the most remarkable seasons in NHL history.
Penguins general manager Craig Patrick and one of Crosby’s agents, Pat Brisson, have discussed the parameters of Crosby’s first pro contract and will begin negotiations tomorrow. Both sides have expressed confidence a deal will be worked out well before the start of training camp Tuesday.
Team officials have long acknowledged that he will receive the maximum salary allowed by the new collective bargaining agreement, and it’s virtually certain he will have a chance to earn the limit of $850,000 in “Column A” bonuses.
For forwards such as Crosby, those bonuses involve aggregate and per-game ice time (the player must appear in at least 42 games and place among the top six forwards on his team to qualify), scoring 20 goals, recording 35 assists or getting 60 points, averaging 0.73 points per game, finishing among the top three rookie forwards in plus-minus ratings, being named to the league’s All-Rookie team, appearing in the NHL All-Star Game and being named MVP of the game.
The maximum that can be earned for any one of those is $212,500. How the $850,000 Column A ceiling is spread over the above categories is subject to negotiation.
Even if Crosby draws an $850,000 salary and gets the maximum in Column A bonuses, he might be able to more than double his earnings by winning league awards. The catch is that it might require sweeping all for which he is eligible.
Clubs can pay up to $2 million in bonuses to players who win league-wide awards and trophies. In Crosby’s case, those would be the Calder (top rookie), Hart (MVP), Art Ross (scoring champion), Lady Byng (sportsmanship), Rocket Richard (leading goal-scorer), Selke (best defensive forward) and Conn Smythe (playoff MVP).
No one has come close to running the table on those honors in a single year. Again, how the $2 million total is divided among the trophies will be part of Crosby’s negotiations.
In addition to the bonus money paid by the team, Crosby could earn up to $150,000 from the NHL for leading the league in goals, assists and/or points, and as much as $100,000 more from the league for having the highest points-per-game average.
Bottom line: Depending on the details of the contract Brisson and Patrick work out, Crosby could earn a maximum of $3.95 million in his rookie season.
Defenseman Brooks Orpik, the only restricted free agent with whom the Penguins still are negotiating, realizes he won’t get a deal anywhere near as lucrative as Crosby’s. Or even the one Orpik had two seasons ago, for that matter.
Because Orpik is restricted, the Penguins could match any offer he receives from another team. That gives Patrick a decided edge in the negotiations, because restricted free agents who aren’t inclined to play in Europe have no real options outside the NHL.
“That’s what happens when you’re a restricted free agent,” Orpik said. “You don’t have much leverage.”
Orpik’s agent, Lewis Gross, did not speak with Patrick yesterday, but disputed a suggestion that the situation is stacked in the team’s favor and that Orpik must resign himself to accepting what the club offers.
“Everyone wants to get it done, but I don’t think that’s accurate,” Gross said.
Patrick “slots” his defensemen and bases their salaries on those rankings. No one is saying precisely where Orpik fits into that structure, but it appears he’s at least a notch below Josef Melichar, who accepted a two-year deal worth $700,000 annually.
“I’m asking for a lot less than I made last year,” said Orpik, who was paid $1,075,000 in 2003-04. “I don’t think I’m trying to break the bank, by any means.”
He said the Penguins broached the idea of a long-term deal during the summer of 2004, but whether a multiyear contract remains under discussion isn’t clear. What is apparent, though, is that Orpik hopes something is in place before training camp starts.
“I just want to get it over with,” he said. “I didn’t think it would carry on this long, but it has, so it is what it is.
"It sounds stupid to say it’s out of my control, because it is somewhat in my control, but I don’t want it to hang over me going into camp. It’s not something I want associated with me.”
From Trolls to the dark places beneath the surface of the earth, today’s post is going to rock your world.
