
Mi miedo hacia demasiadas cosas y situaciones.

Cuando más pensamos que las cosas salen o van bien, o al menos por un buen camino resulta que no… Siempre pasa algo que nos hace aterrizar la situación a la realidad.
En este caso no fue diferente y de nueva cuenta nos encontramos de luto por terminar una relación en la cual yo había puesto más que amor para que funcionará. Yo creí que era la persona correcta: por defender mi punto me pelee con amigos y me fui dando cuenta del vacío en el que me fui sumergiendo…
No quiero dar muchos detalles. Realmente es alguien a quien aún estimo y fue una gran persona para con nosotras. Solo que creo que no estaba listo para estar con alguien bien…
Y no lo culpo. Solo que aún con todo eso, irme de ahí, llegar con mi madre y seguir con la vida no es algo precisamente fácil de lograr.
Si bien he contado con mucho apoyo, yo quisiera que todo se calmara pronto y regresar a mí, a nosotras.
No sé si fui amada, pero hubiera hecho lo imposible por él. En fin.
Si, pasó Navidad y Fin de Año, pasó de nuevo etapa de Inventarios Fiscales y ya pasó nuestro cumpleaños…
Y si bien fuimos muy festejadas y todo no voy a negar que sigo aún afectada por la situación. Decirle a alguien que lo amas pero que lo dejas ir es algo que no voy a procesar rápidamente. Esto eclipsó muchísimas cosas importantes que quería contarles: terminé mi preparatoria, me alistó para entrar en la Universidad y veo cambios en mi vida laboral y posiblemente me mudé de estado…
Pero.. eso no quita que me hubiera encantado que alguien fuera participe de esto y sin embargo, no quiso. Me voy levantando día tras día. Poco a poco. Lloro de vez en cuando y la pequeña Dulce me acompaña, como las buenas nómadas que somos..
Yo no quiero ser nómada. Quiero lograr una estabilidad emocional conmigo y con alguien que así lo desee. Que nos elija. Que nos ame. Y que comparta nuestro camino. Prometo que poco a poco estaremos mejor… ❤️🩹
Ha pasado tanto, he hecho cosas que nunca creí haber hecho, aprendí bastante… amé con intensidad; ha pasado tanto que no te escribo, pero hoy considero que es hora de decirlo en voz alta: ya te he dejado ir, y no a ti, sino a los miedos que me dejaste cuando te fuiste.
Oñaaa
Realmente no me doy cuenta de lo mucho q me cuesta tener disciplina y rutina por así decirlo a algoo, como q se me olvida escribir, bueno pero tampoco pienso escribir acá todos los días, solo cuando hay cosas importantes por así decirlo a oooo nosee solo escribo.
Clarooo pero me cuesta tener constancia en las cosas pero no me cuesta soltar a una persona (┛✧Д✧))┛彡┻━┻
Es un proceso dificilísimo soltar a alguien, me pasa en este momento tantas cosas q ni puedo escribir pq no ordenó lo q siento, simplemente lo hago, no la paso bien, peroooo buenooo 2026 tengo q cortar todo de él y yap.
Y eso (`⌒´)
Baiiiiu
Después de cierta edad, ya no podemos culpar a la infancia, al padre ausente, a la madre tóxica, a la escuela que no nos entendía, a las relaciones fallidas. Eso explica mucho, pero no lo justifica todo.
Llega un punto en el que ya no somos consecuencia del entorno, somos producto de nuestras elecciones. Y es ahí cuando es difícil mirarse en el espejo. Sanar exige valentía. Reconstruirse exige carácter. Convertirse en la persona que nadie te enseñó a ser exige una entrega absoluta.
Puedes seguir siendo rehén de lo que te lastimó o elegir escribir una historia distinta.
-🦋BR🦋-

Avanzar, aunque sea con miedo, es elegir seguir, aun cuando el camino no esté del todo claro.
🍄🌿
“Cada golpe que superas se convierte en una semilla de fortaleza que te acompañará siempre.”
Pues como me siento hoy.
Pues me siento enojado y un poco frustrado porque se me perdió dinero, y pues creo que fue mi madre no se que hacer o decirle al respecto, en este caso creo que no voy a hacer nada, ya que ya le dicho pero la necesidad de hacer las cosas así me molesta creo que es el sentimiento que más me molesta, pero bueno, que se va a hacer en estos casos, mejor no enojarme, y seguir como si nada, y no tener plata en la mano nada más, eso es lo que tengo que hacer
Reconozco que no soy de las que subrayan, ni doblo esquinas, ni marco párrafos. Leo como quien camina por un bosque: avanzando, mirando, dejando que el paisaje hable, en este caso el texto. Pero a veces llega un libro que te obliga a pararte, a mirar lo que tienes delante de otra manera; que te agarra y te dice: esto, léelo otra vez. Pues, eso me pasó con Ni tan perfecta ni tan perdida. Desde el…
Reflexió de la Setmana 5 d’octubre de 2025<>Week Reflection<>Reflexión de la Semana
Un enfocament diferent
Si em resulta difícil deixar anar les meves autoimatges negatives, pot ser perquè m’hi he aferrat i m’és dificultós tenir un enfocament de la vida amb actituds diferents.Equívocament, prenc la meva debilitat per la meva força perquè confio en ella o perquè s’ha convertit en un hàbit.…
Un enfocament diferent//A Different Approach//Un enfoque diferente
Alguna vez tuve un amor de esos de libros … o de películas de por quien te pierdes voluntariamente … donde por un momento das todo pensando que esa intensidad es correspondida pero la vida no es un cuento y el final no fue de película, tal vez fue mi culpa idealizar tantas cosas o romantizar otras…. pero despues de una ruptura y que fluyan las heridas…que se puede esperar, al final esa persona ya no es esa persona asi como hace su vida y tu tan solo debes continuar con la tuya
Hay una paz inmensa en darse cuenta de que ya no te interesa pensar en alguien que antes no salía de tu mente. Es como recuperar tu espacio, tu energía y tu libertad.
Lista de cosas que tengo que tomar en cuenta para trabajar o mejorar como persona y ser humano
Pues comencemos con despertarte si deseo despertarme mas temprano debo de dormir mas temprano, pues en esta ocasión vamos a dormir a las once ya que es lo mas temprano que puedo dormir y como debo de dormir y ser mas activo voy a despertarme a las seis y como uno de mis interrupciones el celular lo pondré a cargar en la sala o lo dejare en el baño para poder levantarme y hacer las cosas, bueno en el sueño ya tengo un plan.
Vamos con el plan dos pues cosas que tengo que hacer temprano que son actividades de poco esfuerzo, tengo que hacerlas cal comienzo del día para poder activarme,.
Cosas de la casa que son de esfuerzo físico pues tengo que ponerme a hacer inmediatamente después ya que muchas veces me entretengo haciendo otras cosas y no las hago o me olvido del tiempo que tengo cumplir
Pues hasta ahí en mi nueva organización espero mejorar
Pues porque lo escribo en mi blog pues porque es un lugar muy intimo que puedo hacer y decir cosas buenas malas morbosas negativas y así, es como hablar conmigo mismo y aparte que me siento acompañado por la comunidad.
Sanar no siempre significa que tienes que repararlo todo, mejorarlo todo o cambiarlo todo. A veces solo significa que tienes que aceptar las cosas tal y como son y aprender a dejar el pasado en su justo lugar. Muchas veces sanar es seguir hacia adelante, aunque no lo entiendas del todo. Hay mucha paz en el olvido, entendido no como negación, sino como un descanso de aquello que ya no nos pertenece. Sanar es avanzar, no comprenderlo todo.