








1. selves
2. frida
3. no more white horses
It was a dance of masks and every mask was perfect because every mask was a real face and every face was a
real mask so there was no mask and there was no face for there was but one dance in which there was but
one mask but one true face which was the same and which was a thing without a name which changed and
changed into itself over and over.
Leonard Cohen, Beautiful Losers

Πληγή από σίδερο πληγή από κάψιμο πληγή από χάδι
πληγή από φιλί τρελλής ξανθιάς
πληγή από σφύριγμα το βράδυ,
πληγή από της ερημιάς το μελαγχολικό τραγούδι
πληγή από αγκάθι ρόδου
πληγή από την καλημέρα ξένου
πληγή της γειτονιάς σαν παίρνει να βραδυάζει
πληγή από ανυπόφορη αγάπη
πληγή απ’ τ’ αδυσώπητο εργαλείο της δουλειάς
πληγή απ’ την καλοσύνη ανυποψίαστης αγκαλιάς
πληγή απ’ το μεγαλείο της φτώχιας
πληγή από ανάμνηση κι από βαρειά κουβέντα
απ’ το μαχαίρι του ριγμένου φίλου
απ’ το χαμόγελο του πεθαμένου φίλου
πληγή από φωτιά φωτιά κι από φωτιά ονείρου
πληγή απ’ του αποτυχημένου τη ντροπή
κι απ’ τη σιωπή του ντροπιασμένου
πληγή απ’ τα νύχια τρομοκρατημένου
πληγή απ’ τα νύχια απ’ τα δόντια απ’ τα αχ απ’ τα φιλιά
της προδομένης που γατζώθηκε πριν φύγει πάνω σου
και μένει εκεί για πάντα να σου γδέρνει την καρδιά
πληγή της εξορίας της φυλακής και της ελευθερίας
πληγή απ’ το πικρό παράπονο του αλήτη
πληγή από το στόμα της που βασανίζεται στην ξενητειά
κι ακόμα η πληγή για την πληγή που δεν ομολογεί ποτέ κανένα στόμα
Θωμάς Γκόρπας