Tylenol chicken. it’s like Gay chicken, you and a buddy take Tylenol until one of you gives up or turn autistic together
Text
What are our top posts of 2025?
Here are some of our most popular pictures, news stories, and podcast episodes!
Look for even more helpful information in 2026!
As always, if you ever need our help with a property issue that you’re experiencing, our team is here to help!
#bestof #bestof2025 #2025 #2026 #newyear #newyears #DisasterBlaster #home #house #realestate #realtor #scranton #wilkesbarre #hazleton #nepa
Text
ALT[CINEMATIC03] - My Year in Art: 2025
Watch the animation here:
Ludgren is proud to present his favourite picture from each month of 2025. He even made a whole art gallery to showcase them.
An animation?! One of my resolutions for the upcoming year is to make more animations instead of endlessly making models. To kickstart that we have this, one of the 3 animations I managed made in 2025.
This is also the first time we’ve ever seen Ludgren in motion. This animation was a blast to make and a great start to my year of animating.
I had a great time in 2025, modeling lots of characters, seriously upping my skill as an artist, moving on from Twitter, finding a bunch of new friends on BlueSky (and ultimately adding BlueSky to my media circuit, shoot, BlueSky is becoming what Twitter was when I first heard of the site decades ago). The only thing that didn’t do go so well was my writing. Even as of writing this post, it’s still in dire straits. I have an idea to fix it but that won’t begin until January 5. Really hoping to get either The Ludgren Files, Pop Goes the Balloon or my original novel finished and potentially released.
I have lots planned for 2026 so stay tuned to find out!
Refer to each individual piece featured for specific credits. Aside from that I modeled everything else.
Thanks,
Hadair
Text
BEST OF 2025
Avec le retour des mes chroniques nostalgiques, j'ai l'impression d'avoir été hyperactif sur le blog cette année. Ça ne s'est sans doute pas vu puisqu'à contrario, Facebook a continué de mourir à petit feu, et c'est sans doute bien fait. Je ne compte plus le nombre de fois où je me suis plaint ici des changements d'algorithmes, qui ont (entre autres excuses) empêché le blog de se faire. Conséquence, les gens se barrent, comme moi où je me suis retrouvé cette année sur Tiktok à poursuivre le Podcast « Le Tube qui Cache la Forêt » que j'avais commencé ici, dans une version plus courte pour essayer de toucher la nouvelle génération. Raté, ma vidéo la plus vue (plus de 50000… j'atteignais même pas 500 sur mes audios ici) concernait Mike Oldfield et je me suis à nouveau retrouvé avec un tas de boomers nostalgiques en commentaire.
Ça tombe bien, j'ai un top de « boomer nostalgique » cette année. Suffit de voir qui trône tout en haut : et oui, Sparks avec leur MAD ! J'aurais jamais du tomber dans la marmite il y a deux ans. Mais ils ont beau avoir 80 piges, ils arrivent encore à me surprendre. Et à inspirer une génération habituée elle aussi au DIY. A peine plus bas, on retrouve Suede, qui depuis leur retour en 2013, ont livré banger sur banger, tout en gardant leur formule. Ça force le respect, surtout que la cuvée de 2025 est sans doute la plus consistante du lot. Est-ce que ça va me pousser à aller faire un tour dans leurs années 90 ? Sans doute. D'autant plus que j'ai commencé la rétrospective dédiée à ces années par la revue Magic ; une décennie riche qui manquait pourtant à ma culture. Et ces perles que j'ai découvertes ! Le premier Public Enemy, les trois premiers Pixies (un peu moins fan de « Trompe le Monde »), Nowhere de Ride, Bleach de Nirvana, Heaven or Las Vegas de Cocteau Twins, Puta’s Fever de la Mano Negra (qu'il manque dans leur rétro d'ailleurs, ils n'ont encore une fois fait le job qu'à moitié !).
A côté de ça, j'avoue avoir eu du mal avec Sonic Youth, My Bloody Valentine, The Cure… Pour ces derniers, j'ai vraiment essayé et rééssayé, accompagné du livre des Mots et le Reste sur le sujet, je me le devais vis-à-vie de leur influence énorme sur la musique, encore aujourd'hui. Mais non, rien n'y a fait, ce n'est pas pour moi… C'est aussi ça qui est formidable ; « chacun ses goûts, il en faut pour tout le monde » et ça m'apaise de me dire qu'il y a des fans de la musique que je n'aime pas - comme le Metal par exemple auquel je me suis aussi un peu frotté - cette musique ne sera pas laissée à l'abandon ! Je peux tranquillement retourner à ma Pop !
C'est ce que j'ai fait, ayant commencé l'année avec du Jarre et la finissant sur une grande rétrospective Disco, accompagné du livre de Meziane Belkacem sur le sujet. J'en parlerai un peu plus en 2026 et ça ira de paire avec mes premiers DJ Set (on m'a offert un petit contrôleur DJ Hercules et j'y prend beaucoup de plaisir). Oui, j'apprends à manipuler la musique et même le piano depuis l'été si vous voulez savoir, et c'est compliqué l'apprentissage à mon âge. Je n'ai que 35 piges mais il faut forcer pour que ça rentre ! L'idéal aurait été de commencer dès l'enfance, voire l'adolescence. C'est ce que j'ai fait avec la MAO à cette époque. J'en parle rarement (sûrement parce que c'est pas encore au niveau des artistes que je chronique) mais je fais de la musique aussi. J'ai sorti un long album cette année, écoutable ici : https://strangeman.bandcamp.com/ Cool ma vie ?Je ne me suis pas vraiment donné de plan pour cet article donc j'ai l'impression de vraiment partir dans tous les sens. Reprenons mon top 2025 si vous le voulez bien, vous, les 2-3 qui restent.
J'y ai également placé mes valeurs sûres, que ce soit Royksopp avec leur live True Electric où comme Justice, ils ont retiré le public pour retravailler leur son en studio, ce qui confère également à l’œuvre un statut de best-of (loin d'être définitif), pour toutes ceux qui ne connaîtraient pas encore ce merveilleux groupe électro-pop norvégien. Du côté plus mainstream, The Weeknd a terminé sa trilogie avec l'immense Hurry Up Tomorrow, qui, s'il avait été élagué d'un tiers de ses pistes, aurait pu être considéré comme un de ses meilleurs. Faut prendre exemple sur Michael jusqu'au bout mec et faire des choix sur ce qu'on garde ! Puis mes groupes de filles préférés, Say She She et The Last Dinner Party, ont tous les deux sortis un album qui confirme leur talents respectives, les premières dans une Soul Music comme on n'en fait plus et les secondes, toujours dans cet Art Rock entre Bush et Florence & the Machine ; ravi de les avoir enfin vues en live au Musilac ! (Oui, je suis retourné en festival cette année, revivez cette expérience de boomer ici : https://strangears.tumblr.com/post/793971084837928960/retour-en-festival-musillac).
Je dois cependant constater une certaine hypocrisie dans les top de nos médias sans couilles préférés, qui ont décidé de boycotter Ariel Pink, alors même qu'il a sorti cette année With You Every Night, son meilleur album. On ne peut pas avoir chanté les louanges de Pom Pom ou Dedicated to Bobby Jameson et passer à côté de celui-ci. Faites la part des choses bordel ! Entre l'homme et l’œuvre, c'est l’œuvre qui survivra, car elle indiciblement au-dessus de son auteur.
Bon, je pardonne tout de même à ces médias, qui m'ont fait découvrir le Getting Killed de Geese et le Andrea Laszlo de Simone. Le premier a redonné espoir à tous les rockeurs dans un album somme du genre ; le second, par une sublime orchestration mélodieuse, l'envie d'explorer plus loin la Pop italienne. Enfin, avec le très court Val Synth, Flora Fishback assume la part la plus kitsch de la Synthpop, entre Klaus Naomi et Desireless, pour se révéler une grande faiseuse de tubes excentriques.
Il y aurait beaucoup à écrire sur cette année, mais j'ai sans doute perdu les deux-trois qui restaient. Donc pour combler les vides, je vous laisse avec mon annuelle playlist, cette année composée d'une trentaine de titres, dont je n'ai pas eu le temps de parler ici, accompagnée d'une seconde où j'y ai mis toutes mes bonnes découvertes tardives, venant de toutes époques. A part pour moi, elle ne doit pas faire sens pour grand monde. En espérant vous retrouver ici, en cette nouvelle année 2026 qui sera sans aucun doute disco, et où je me ferai un peu moins exhaustif en terme de posts. N'hésitez pas à me retrouver sur Tiktok ! (@strangears)
Text
Levi’s Geekstuff Awards 2025
Ai ai ai. Na jaren met steeds meer en mooiere Nederlandstalige comic-uitgaven viel 2025 behoorlijk stil. Zo verschenen er dit jaar een 40-tal uitgaven, allen bij Dark Dragon Books. De voorbije jaren was dat aantal meer dan het dubbel en waren er ook andere uitgeverijen zoals bijvoorbeeld Silvester en Menlu die hun kans waagden. Hopelijk zien we het komende jaar een nieuwe stijging en was 2025 geen voorbode van een nieuwe droogte zoals we die rond 2010 ook kenden.
Een kleine positieve noot zien we wel bij de Nederlandstalige manga. Daar lanceerde Panini naast hun lopende succes van Pokémon ook de nieuwe reeksen Jujutsu Kaisen en Demon Slayer. Daarnaast kwam uitgeverij De Fontein een woordje meespreken met Yaiba. Ook 2026 ziet er goed uit, met uitgever Pelckmans die zich aan manga gaat wagen met oa. een nieuwe release van One Piece.
Maar goed, even terug naar de comic-uitgaven van 2025. Welke waren de 10 mooiste uitgaven? 👇
[[MORE]]10. Batman: Hush Saga
Een verhaal dat we al 2 keer eerder in het Nederlands zagen verschijnen. Maar niet zonder reden natuurlijk. Dit blijft één van de populairste Batman verhalen aller tijden. Niet in het minst door het spectaculaire tekenwerk van Jim Lee. En dat knalt in deze nieuwe, grotere uitgave van Dark Dragon Books nog meer van de pagina’s.
9. A Vicious Circle
Ik moet bekennen dat ik niet eerder van de originele uitgave van dit verhaal (door BOOM Studios) had gehoord. Maar tekenaar Lee Bermejo deed natuurlijk wel meteen een belletje rinkelen. En wauw, wat levert hij hier weer een visueel pareltje af. Komt daar nog eens bij dat het verhaal zelf ook meer dan de moeite is. Verschenen in 3 delen bij Dark Dragon Books.
8. Batman/Spawn: Origin
Op de valreep van 2025 verschenen, maar hier wordt ik héél blij van: de Batman/Spawn crossover uit de jaren ‘90 is eindelijk in het Nederlands verschenen. Destijds was bij Baldakijn al sprake om deze comic uit te geven, maar om rechten-technische redenen is dat toen niet gelukt. Nu is het dus wél zover bij Dark Dragon Books. Zij brengen de 2 delen uit als 2 albums. En hoewel zeker het Image deel niet de beste comic is, blijft het wel smullen om Batman getekend door Todd McFarlane nog eens te zien. En dan nog wel op albumformaat. Smullen!
7. Zorro: Man of the Dead
Sean Murphy kennen we natuurlijk vooral als de maker van de ’White Knight’ saga van Batman. Dit keer neemt hij een ander klassiek personage onder handen: Zorro. Vergeet de wat knullige tv-serie uit je jeugd. Dit is een Zorro voor een nieuwe generatie die meer doet denken aan een film van Tarantino. Prima leesvoer! Eerst verschenen als knappe hardcover. Intussen is ook de softcover te verkrijgen.
6. Aliens vs Avengers
Een tijdje terug nam Disney filmstudio 20th Century Fox over. Dat maakt dat personages als Predator en de Aliens uit de desbetreffende films nu ook onder Disney (en dus Marvel) vallen, waar ze vroeger onder Dark Horse Comics vielen. Marvel maakt hier meteen gebruik van voor een reeks crossovers met helden uit het Marvel universum. De leukste daarvan is wat mij betreft deze 'Aliens versus Avengers’ door niemand minder dan Jonathan Hickman en Esad Ribic.
5. Batman/Teenage Mutant Ninja Turtles III
Dit vond ik misschien wel de leukste comic van het jaar. De twee favoriete franchises uit mijn jeugd terug samen in een comic, dat is genieten. De comic is zich bovendien goed bewust van het feit dat hij inspeelt op nostalgie. De fanservice vliegt je dan ook om de oren. En daar is in dit geval ook helemaal niks mis mee. Summum voor mij zijn de pagina’s in de originele rauwe zwart-wit stijl van de Turtles door bedenker Kevin Eastman.
4. Something is Killing the Children
De horrorserie 'Something is Killing the Children’ is in de VS een van dé successen van de afgelopen jaren en het is leuk om te zien dat ook de Nederlandstalige versie het blijkbaar goed doet. Dit jaar verschenen liefst 4 nieuwe delen in de reeks, allemaal als knappe hardcover bij Dark Dragon Books. Knap!
3. The Sixth Gun
The Sixth Gun is een comicreeks van schrijver Cullen Bunn en tekenaar Brian Hurtt en combineert het westerngenre met bovennatuurlijke horror en fantasy. In de VS werd de serie sinds 2010 uitgegeven door Oni Press. De reeks werd er al snel een cultfavoriet en het is mooi dat deze nu ook de weg heeft gevonden naar een Nederlandstalige versie. Dit jaar verschenen 2 dikke nummers.
2. Superman: Lost
In dit verhaal wordt Superman tijdens een ogenschijnlijk routineuze missie met de Justice League plots door een wormgat gezogen. Voor de buitenwereld is hij slechts enkele minuten verdwenen, maar voor Superman zelf zijn er twintig jaar verstreken. Twintig jaar in de leegte van het heelal, zonder zijn familie, zonder Lois, zonder de aarde. Wanneer hij uiteindelijk terugkeert, is hij niet langer dezelfde man die vertrok. Een boeiend uitgangspunt dat dit verhaal een flink stuk anders maakt dan de meeste typische Superman comics. Aanrader!
En dan nu op nummer 1…
🌟 Rook: Exodus 🌟
'Rook: Exodus’ verscheen vorig jaar in de VS bij Image Comics als deel van de 'Ghost Machine’-lijn.
Het verhaal is van de hand van Geoff Johns en speelt zich af op Exodus, een planeet waar macht en overleving samenhangen met zogeheten “Wardens”. Wanneer de wereldmotor faalt en de rijken kunnen vluchten, blijft de rest achter in chaos. Rook moet dan schrapen om te overleven, terwijl een oorlog losbarst om de controle over wat nog overblijft.
Wat vooral blijft hangen, zijn de prachtige tekeningen van Jason Fabok. Hij bouwt een wereld die groot aanvoelt. Je ziet detail in elk decor en voelt snelheid in elke actie. Het kleurgebruik maakt alles nog filmischer.
Kortom, een prachtige strip die ook als mooie hardcover verscheen. Een terecht winnaar van de Levi’s Geekstuff Awards editie 2025 🥳.
Text
Two of the best 2025 “year-end” lists, from @tomwhitwell and @dkthomp.bsky.social
(Plus- Dusty Springfield vs.Apartheid)
Read ‘em and reap: https://roughlydaily.com/2025/12/15/curation-is-a-form-of-pattern-recognition-pieces-of-information-or-insight-which-over-time-amount-to-an-implicit-point-of-view/
Text
Private custom tour in the Douro Valley and including what the region has best to offer: guided visit a local winery to taste table and port wines, delicious cod fish for lunch, cruise on tranquil waters of Douro River with breathtaking views till Pinhão, and return by one of the most scenic national roads of Portugal. Join us https://ride351.com/tailor-made-holidays-in-portugal/
Text
Maverick City Music founding members Naomi Raine and Chandler Moore announce exit
Founding members Naomi Raine and Chandler Moore have announced their departure from the Grammy-winning Christian gospel group Maverick City Music.
The two musicians shared their respective exits in separate statements on Instagram on Monday.
Raine, 38, reflected on the group’s journey from its beginnings to winning five Grammy awards.
“This journey has changed my life forever. I don’t regret one…
Maverick City Music founding members Naomi Raine and Chandler Moore announce exit
Text
19-time Grammy nominated singer/rapper/songwriter bringing her world tour to Michigan
DETROIT – Nominated for 19 Grammy Awards and winner of one, global superstar, Doja Cat, has just announced a 2026 world tour with a stop in Michigan.
The singer/rapper/songwriter will bring her “Tour Ma Vie” world tour to Little Caesars Arena in Detroit on Thursday, October 1, 2026.
Tickets go on sale Friday, October 10 at 10 a.m.
The world tour kicks off in São Paulo, Brazil on February 5 and…
19-time Grammy nominated singer/rapper/songwriter bringing her world tour to Michigan
Text
How to watch Montana Grizzlies vs Indiana State football streaming live on demand today: Kickoff time, TV
The Montana Grizzlies face the Indiana State Sycamores in Week 4 of the 2025 college football season as they try to stay unbeaten. Kickoff takes place on Saturday, September 20 at 12 p.m. PT/3 p.m. ET (1 p.m. MST) with a live TV broadcast on ESPN Plus.
• You can watch Montana vs. Indiana State football streaming live on ESPN+ (now called ESPN Select), or see other possible streaming options…
Text
Text
Day 3? Bill Cosby- The Best Of
…
Look, they weren’t all going to be winners.
Verdict: Donate
Previous post: Bootsy’s Rubber Band- This Boot is Made for Funkn
Text
Private custom tour in Porto and including what the town has best to offer: visit a local food market, historical attractions, eat the local Francesinha, be amazed by the street art and taste some of the best local Port wines. Join us https://ride351.com/tailor-made-holidays-in-portugal/
Text
De 15 beste Superman verhalen
Hoera, Superman is weer terug op het grote scherm! Ik ben de nieuwe film nog niet gaan kijken, maar in afwachting ben ik wél alvast in de beste Superman verhalen met Nederlandse vertaling aller tijden gedoken 😎👉
[[MORE]]15. Rood Kryptoniet Krisis
(Superman 82-85, Baldakijn Boeken, 1991)
Dit meerdelige verhaal draait rond Mr. Mxyzptlk, de ondeugende imp uit de 5e dimensie, die Lex Luthor helpt aan een stukje rode kryptoniet. Deze “Krimson Kryptonite” schakelt Superman’s krachten volledig uit. Plots is hij kwetsbaar, zowel fysiek als emotioneel. Hij moet vechten zonder zijn gaven, terwijl Luthor triomfeert en Clark worstelt met zijn identiteit. Ondertussen groeit ook de relatie tussen Clark en Lois—met als hoogtepunt zijn huwelijksaanzoek.
Het verhaal toont Superman op z’n menselijkst, en speelt slim met thema’s als macht, kwetsbaarheid en liefde. Typisch jaren ‘90, met veel drama en karakterontwikkeling, maar nog steeds een boeiend hoofdstuk in de Superman-legende.
14. Hoe Kryptoniet in één klap onschadelijk werd
(Superman 8-13, Classics, 1971, Superman 97, Classics, 1979)
Het beroemde “Kryptonite nevermore” verscheen in het Nederlands in de Superman Classics 8 tot 13. In dit verhaal wordt alle kryptoniet op aarde vernietigd na een wetenschappelijk ongeluk. Superman is plots bijna onkwetsbaar… maar tegelijk begint hij vreemde fouten te maken. Het was een eerste poging om Superman menselijker en relevanter te maken in een veranderende wereld. Hij kreeg meer twijfels, moest echt nadenken in plaats van alles met brute kracht op te lossen. Ook journalistiek speelde een grotere rol, met Lois Lane en een kritische Clark Kent.
De legendarische cover van Neal Adams van de Amerikaanse Superman 233 kregen we toen niet. Superman Classics 97, met ook een korte versie van het verhaal, kreeg wél een herwerkte versie van die cover.
13. Als Superman niet bestond
(Superman 23, Baldakijn Boeken, 1986)
Een kort verhaal, oorspronkelijk uit Action Comics 554, geschreven door Marv Wolfman en getekend door Gil Kane. Het is een meta-verhaal met een alternatieve kijk op de wereld zonder Superman.
In het verhaal is Superman nooit op aarde geland. De planeet is somber, gewelddadig en hopeloos. Twee jonge idealisten proberen toch iets te veranderen. Ze verzinnen een held die mensen weer hoop geeft: Superman.
12. Rode zoon
(Superman: Rode Zoon, RW Lion, 2015)
“Superman: Red Son” is een alternatieve versie van de Superman-mythe door Mark Millar. In plaats van te landen in Kansas, stort baby Kal-El neer in de Sovjet-Unie. Hij groeit op als het paradepaardje van het communisme, en wordt het wapen van Stalin in de Koude Oorlog. Amerika’s antwoord? Een briljante wetenschapper genaamd Lex Luthor.
Millar speelt met bekende elementen—Batman, Wonder Woman, Brainiac—maar zet alles in een ander, ideologisch jasje. Het resultaat is een spannend en slim “wat als?”-verhaal over macht, controle en identiteit. Red Son is meer dan een gimmick. Het is een scherpe politieke parabel met een verrassend menselijk einde.
11. Lost
(Superman: Lost 1 - 2, Dark Dragon Books, 2025)
Het zijn heus niet enkel oude(re) verhalen die de moeite zijn. Het recente “Superman: Lost” is geen klassiek superheldenverhaal vol actie en spektakel, maar een introspectieve, tragische vertelling over vervreemding, verlies en de breekbaarheid van zelfs de sterkste held.
10. Exile
(Superman 59 - 70, Superman Special 10 - 14, Baldakijn Boeken, 1989 - 1990)
Wie dacht dat de Superman-reeksen na het vertrek van John Byrne bergaf zouden gaan, had het grondig mis. Schrijvers Dan Jurgens, Jerry Ordway en Roger Stern zetten hier eind jaren '80 één van de meest gedenkwaardige momenten in de geschiedenis van Superman neer. Nadat John Byrne er al voor zorgde dat de Man van Staal fysiek kwetsbaarder werd dan ooit, wordt Superman hier ook mentaal uitgedaagd. Superman worstelt met schuld, spijt en zelftwijfel, wat hem menselijker maakt dan ooit tevoren.
👉 Check de volledige 'Exile’ leesgids
9. Biografie van Lex Luthor
(Limited Serie Superman 77-81, Baldakijn Boeken, 1991)
“Lex Luthor: The Unauthorized Biography” verscheen bij ons als limited serie achterin de maandelijkse Superman-reeks van Baldakijn, maar is oorspronkelijk een one-shot uit 1989. Die werd geschreven door James D. Hudnall en getekend door Eduardo Barreto. Het verhaal toont de duistere kant van Lex Luthor zoals weinig andere strips dat doen.
Een journalist onderzoekt Luthors verleden voor een onthullend boek. Maar hoe dichter hij bij de waarheid komt, hoe gevaarlijker het wordt. We krijgen flitsen van Lex’ jeugd, zijn opkomst als zakenman, en de sporen van bedrog, chantage en moord die hij achterlaat. Barreto’s realistische tekenstijl geeft het verhaal een noir-gevoel. Geen supergevechten, maar een psychologisch portret van macht en corruptie. Een harde, cynische kijk op de man achter de glimlach. Misschien wel de beste Luthor-strip ooit.
Leuk detail is dat de originele cover van de one-shot zeer gelijkaardig is aan de cover van het bekende 'The Art of the Deal’ van Donald Trump.
8. Secret Origin
(Superman: Secret Origin 1-3, Dark Dragon Books, 2024)
Deze comic biedt een frisse kijk op de oorsprong van de Man van Staal. Wéér een origin story van Superman hoor ik je denken? Ja, maar los van het feit dat die origin nu eenmaal het meest boeiende verhaal uit de hele Superman mythologie is, voegt deze versie er enkele leuke elementen aan toe. Zo weet Geoff Johns de bekende elementen uit Superman’s oorsprong naadloos te verweven met moderne details. Een must voor fans die zowel de Golden Age als de moderne tijd waarderen.
7. De dood van Superman
(Superman 97-99, Baldakijn Boeken, 1993)
Voor dit verhaal verscheen had ik al wel wat losse nummers gelezen, maar écht aanspreken deed het personage mij tot dan nooit. Dat veranderde dus met dit epische gevecht tussen Superman en Doomsday. De spectaculaire opbouw van het tekenwerk en de layout, waarbij de kaders elk deel groter en groter worden tot een aaneenschakeling van paginagrote tekeningen in het laatste deel maakten veel indruk op mij. En dan is er natuurlijk het dramatische einde. Iets wat tot dan redelijk ongezien was in een mainstream DC comic.
6. Voor alle seizoenen
(Superman: Voor alle seizoenen, RW Lion, 2015)
“Superman for All Seasons” is een ontroerend en ingetogen vierdelig verhaal van schrijver Jeph Loeb en tekenaar Tim Sale. Elk hoofdstuk volgt een seizoen en wordt verteld vanuit het perspectief van iemand uit Clarks leven—zoals Pa Kent, Lois Lane en Lex Luthor.
De strip toont geen groot gevecht of kosmische dreiging, maar de innerlijke groei van Clark Kent van boerenzoon tot Superman. Sale’s zachte, schilderachtige stijl en Loebs eenvoudige, eerlijke dialogen geven het geheel een bijna tijdloze sfeer.
Dit is Superman zoals hij bedoeld is: menselijk, hoopvol, en diep verbonden met zijn roots in Smallville. Een teder portret van de man achter het symbool
5. Superman tegen Muhammad Ali
(Superman vs Muhammad Ali, Semic, 1978)
Toegegeven, puur qua verhaal is dit zeker niet de beste comic en vooral een goed excuus voor grootse, spectaculaire actie. Maar op dat vlak is deze strip dan ook top. Tekenaar Neal Adams is hier absoluut in topvorm en zorgt zo voor één van de allermooiste Nederlandstalige Superman uitgaven. Alleen al het uitzoeken en herkennen van alle bekende mensen op de cover en backcover zorgt voor de nodige pret.
4. De man van staal
(Superman Special 1-2, Baldakijn Boeken, 1987)
Ik zou hier eigenlijk de hele run van John Byrne kunnen opnoemen, maar het begin natuurlijk allemaal met zijn miniserie “Man of Steel”. Die betekende dé herstart van Superman na “Crisis on Infinite Earths”. In zes delen schreef en tekende Byrne een moderne, toegankelijke versie van de held, los van de complexe continuïteit uit de Silver Age.
Byrne hertekende Superman als een meer menselijke figuur. Geen Superboy meer. Minder buitenaardse krachten. Meer focus op Clark Kent als de echte identiteit, en Superman als zijn rol. Krypton werd een koude, afstandelijke wereld, en personages als Lois Lane, Lex Luthor en Ma & Pa Kent kregen een grondige herwerking.
“Man of Steel” legde de basis voor alles wat Superman de volgende decennia zou zijn. Strak verteld, helder getekend en perfect voor nieuwe lezers.
3. Superman en de man van staal
(Action comics 1-3, RW Lion, 2014)
Grant Morrison nam Action Comics onder handen tijdens DC’s grote New 52 herstart. Hij kreeg de kans om Superman opnieuw op te bouwen vanaf nul. Geen goddelijke Boy Scout in een glimmend pak, maar een jonge, boze idealist in jeans, T-shirt en een rode cape. Een soort superheld als volksheld. De run werd geprezen om zijn ambitie en creativiteit, maar ook -typisch Morrison- bekritiseerd om zijn chaotische structuur.
2. Voor de man die alles bezit
(Superman en Batman Special 9, Baldakijn Boeken, 1986)
“For the Man Who Has Everything” verscheen oorspronkelijk in Superman Annual 11 uit 1985. Het werd geschreven door niemand minder dan Alan Moore en getekend door Dave Gibbons.
In het verhaal krijgt Superman een mysterieus cadeau voor zijn verjaardag: een buitenaardse plant die hem fysiek verlamt, maar zijn geest gevangen houdt in een droomwereld waar zijn diepste wens werkelijkheid is: een leven in vrede op Krypton met zijn familie. Het is een bitterzoet verhaal over verlangen, verlies en de ware kracht van Superman: niet zijn spieren, maar zijn morele kompas.
- All-Star Superman
(All-Star Superman, RW Lion, 2013)
All Star Superman is een moderne klassieker van schrijver Grant Morrison en tekenaar Frank Quitely. In het verhaal ontdekt Superman dat hij langzaam sterft na een overdosis zonnestraling. In de tijd die hem rest, probeert hij nog twaalf grote taken te volbrengen: wetenschappelijke wonderen, morele daden en momenten van pure menselijkheid.
Morrison focust niet op gevechten, maar op het idee van Superman als symbool van hoop. Frank Quitely vult dat perfect aan met elegante, expressieve tekeningen. All Star Superman is poëtisch, filosofisch en tegelijk heel toegankelijk. Een Superman-verhaal dat zelfs twijfelaars kan overtuigen waarom hij de grootste superheld blijft.
*Eervolle vermelding:
Tot slot had ik heel graag ook “World’s Finest” van Dave Gibbons en Steve Rude opgenomen in deze lijst. Dit (oorspronkelijk 3-delige) verhaal begon in 1991 als limited serie achterin Superman 82 bij Baldakijn. Jammer genoeg werd het na enkele nummers en een aantal inhoudelijke herschikkingen in de Baldakijn reeks niet helemaal verder vertaald en afgewerkt. Zonde, want alleen al het tekenwerk van Steve Rude is fé-no-me-naal. Misschien iets voor Dark Dragon Books om ooit op te nemen in hun DC Classics reeks? 😉