


Diamond owner na yan siya?! Tho super liit lang nung cut pero akalain mo yun! Sa hindi ko pa inaasahang araw ako makakabili?! At sa sitwasyon na meron kami ngayon sa Doha?! Di ko na talaga sure mga desisyon ko sa lyf!
ainda é meu mundo, é da minha natureza não amar, olhar pra todos os fatos, e entender que errei com uma pessoa que nunca poderia errar…
porque contrariou minha natureza.
foi tudo pago na mesma moeda, cada centavo de narcisismo, cada traição afetiva, perdi dentro do meu próprio jogo, simplesmente perdi…
parei toda minha vida por ela, e falhei, juro que não foi por mau, mas falhei, minha eterna frase “ se tivesse uma máquina do tempo”, nunca erraria, porém hoje entendo que ela errou comigo também, e foi além, era tão inteligente afetivamente, que sabia que eu à amava, ela sabe disso até hoje, e me conhece tão bem, que sabe o quão sou egocêntrico, porém frágil perto dela, até com as lembranças, talvez morra à amando.
SE TIVESSE UMA MÁQUINA DO TEMPO, DESEJARIA NUNCA TE LÁ CONHECIDO!
mentira, eu faria tudo de novo, ralei muito pra que ela se desenvolvesse, em contrapartida fui um saco de vacilo, eu a amo, se maneira tão pura e cristalina que todo meu ódio, ego e arrogância pela primeira vez, e provavelmente última, me fazem não querer seguir, fazem simplesmente querer que a dor passe.
eu me torno um homem perante a dor, nunca mais errarei ou machucarei alguém, assim como sei que chamais, sobre nenhuma circunstância voltarei a se quer tocá-la, me dá repulsa da mulher que me abandonou pra morte, mas uma puta saudade da mulher que me salvou do abismo…
Regra número 1 ° corte todo os vícios, inclusive amá-la.
No te prometo eternidad… pero sí verdad.

Pienso
que el amor se parece
a quedarse.
[[MORE]]Quedarse
cuando sería más fácil irse.
Quedarse
cuando el tiempo empieza a preguntar
qué vamos a hacer con nosotros.
Quedarse
aunque el mundo tenga prisa
y la vida nos empuje
a caminos distintos.
Porque amar
no siempre es prometer para siempre.
A veces es algo más pequeño,
más humano.
Es elegir
una y otra vez
mirar en la misma dirección.
Es sostener la mano
cuando el miedo aparece.
Es no huir
cuando la historia empieza
a ponerse difícil.
Tal vez el amor
no sea la eternidad.
Tal vez el amor
sea simplemente esto:
dos personas
que pudiendo irse
deciden
quedarse.
-Yls
Hannah: Alam mo, Aure… Hindi gyera yung papatay sa'yo…
Me: Hahahaha eh ano?
Hannah: Yung choice mo sa lalake!
Grabe parang 3 days na akong nagccrave talaga sa K-Bbq kaso palaging nauudlot! Huhuhu. Nung March 5 sana, kasi parang 24hrs nang nakalipas na wala kami narinig kaya g na sana for iftar kaso… pagsapit ng tanghali ayan na! Dito ko pa nga narinig yung pinakamalakas na pagsabog ever?! Kaya ayun kahit may reservation na pina-cancel ko na lang kasi feel ko wala kami peace of mind kahit matuloy man kami. Sunod is the next day! Nakakatawa kasi hindi naman kami nakapag book nang maaga kasi late na napalitan sby ni Mich tapos punuan na rin yung mga alam namin branch wew! Kausap ko rin pala Auvies kaya di na natuloy. Last is yung ngayon lang! Hahaha! Sby pa rin ni Mich yung problema hahahaha kasi hindi napalitan nang maaga! Like until now nandun pa rin yata eh 11PM ang start. Lol tapos after pala nung iftar, kain na kami ano kasi nga hindi na tuloy ang yeehwa, bigla namang may narinig ulit kaming pagsabog!!! Tapos after 20mins ata, yung tunog naman nung security alert na nagsasabi na elevated na naman huhu. Maya-maya may na-realize si Mich, parang yung universe na daw talaga nagsasabi na wag na muna siya lumabas kasi palaging may nangyayari before or after mag plano and I kind of agree naman? Haha kasi nga parang, ano ba, may balat ba sa pwet si teh kasi palagi na lang kami nauudlot pero I realized hindi naman nga kasi essential na mag samgyup? Talagang cravings lang namin kasi malapit na kami magkaron! Hahahahaha.

porque amar eh se abrir, eh entregar partes que a gente nem sabia que guardava.
eh se reconhecer no outro e, ao mesmo tempo, ter medo de perder.
amar eh bonito, mas também pesa.
eh aquela alegria que ilumina tudo,
e a dor que aperta quando algo não vai bem.
eh por isso que, mesmo machucando às vezes, a gente continua amando.
porque eh ali, nesse risco, que a vida parece mais real…
en otra vida, el amor será parte de mí.
en otra vida voy a permitir que me amen
en otra vida, porque en esta no
¿por qué en esta no?
Atrapados
El amor que hay a nuestro lado
“Bajo la lluvia. Dentro de la tormenta. Lo nuestro resistirá. Porque somos un amor que fuerte está. Y por más que sople el viento. No nos vencerá”.

Convivir con la ausencia de tu amor es más difícil que aprender a amar, así que más vale aprendan a amar antes de que floten en el vacío.


Cuando uno encuentra un amor bonito de verdad, hay que cuidarlo con todo el corazón: nada de mentiras ni secretos, por pequeños que parezcan; no dejar que un malentendido o un problema los distancie sin hablarlo de frente; no caer en el juego del orgullo con silencios eternos o vistos que duelen. Nada de celos tóxicos ni acciones que generen inseguridad. Mejor elijan construirse juntos cada día: cuidarse con detalles, mimarse en los momentos bajos, presumirse sin vergüenza, apoyarse para crecer y superar miedos, distancia o cualquier obstáculo que aparezca. Porque eso es lo que hace que un amor dure: elegir caminar de la mano con la persona correcta, día tras día, sin rendirse. Si lo tienen, protéganlo… es de lo más valioso que existe.
No ser amado es una simple desventura. La verdadera desgracia es no saber amar
Albert Camus
Esperar para fumarnos.
Te espero todo lo que quieras. Te espero hasta el final de la noche, cuando la luz de cada casa se apague y el frío se asome por esas calles solitarias que alguna vez caminamos tomados de la mano.
Te espero en esos días en que el sol queme todo a su paso y borre la sombra de mis pasos, como si el tiempo quisiera fingir que nunca estuvimos ahí. Te esperaré, corazón, aunque la espera me desgaste en silencio.
Te esperaré hasta que esto llamado vida se cierre sin aviso.
Y si después de eso queda algo…
también ahí voy a estar esperándote.
Amar a alguien con epilepsia es, en esencia, amar a una bobina de Tesla humana. Tiene momentos de alta fidelidad, una energía eléctrica envidiable y, de vez en cuando, un pico de tensión que funde los plomos.
Si has decidido ser el “copiloto” en este viaje gótico, aquí tienes las reglas para que no te sientas como un extra en una película de Van Helsing.
1. No somos de cristal (aunque a veces soltemos chispas)
El primer error del “aldeano” enamorado es la sobreprotección.
El efecto “Burbuja”: No nos mires como si fuéramos a estallar si caminamos rápido o si miramos una pantalla.
La realidad: Amar a un epiléptico no es ser su enfermero 24/7; es ser el que sostiene la linterna cuando se apaga la luz. Queremos libertad, no una celda acolchada en el castillo.
2. El lenguaje del “Chispazo”
Hay una comunicación no verbal que solo las parejas de “eléctricos” entienden.
El Aura es real: Si de pronto pongo cara de que estoy viendo a Drácula en el pasillo o digo que “el aire huele a tostadas quemadas”, no preguntes qué pasa. Solo prepárate.
El silencio post-ictal: Si después del cortocircuito no sé quién eres, no es que haya dejado de amarte. Es que mi disco duro está haciendo un check-disk profundo. Dame diez minutos, un vaso de agua y no me hagas preguntas de álgebra.
3. Citas románticas en el Castillo del Dr. Neurólogo
Nada dice “te quiero” como acompañar a alguien a que le peguen 20 electrodos en la cabeza con pegamento industrial.
El verdadero romance: Es el que te ayuda a quitarte la pasta blanca del pelo después del EEG sin burlarse demasiado (bueno, un poco sí).
Las cenas “sin filtros”: A veces las estacas de plata (medicamentos) nos ponen de un humor de perros o nos dejan más dormidos que un vampiro en pleno mediodía. Entender que es la química y no el corazón es el nivel experto de este juego.
4. ¿Qué hacer durante el “Show”? (Guía para no entrar en pánico)
Si el cortocircuito ocurre frente a ti, olvida el heroísmo de Hollywood:
Cero drama: No grites “¡Está poseído!”. Solo pon algo suave bajo mi cabeza.
Cronómetro en mano: Si duras más de 5 minutos, ahí sí llama a los refuerzos.
El despertar: Cuando abra los ojos, no me rodees con 10 personas preguntándome “¿Cómo te llamas?”. Solo dime: “Todo está bien, tuviste un chispazo, aquí estoy”. Eso vale más que cualquier antídoto de Van Helsing.
Esta sección es vital. Porque después de que el sistema operativo se cae y estamos intentando que el procesador vuelva a reconocer el ratón y el teclado, lo último que necesitamos es un interrogatorio digno de la Gestapo o de un aldeano con antorcha en mano.
Así que les comparto…
El “Manual de Etiqueta” Post-Cortocircuito: Qué NO decir
Cuando el cerebro vuelve de su viaje al centro de la tierra, está en modo “Carga Segura”. Decir la frase equivocada es como darle un martillazo a un cristal que apenas se está pegando. Evita estas joyas:
1. “¿Pero te tomaste la pastilla?”
Esta es la “estaca de plata” directa al corazón. Sugiere que el chispazo es nuestra culpa por olvidadizos. A veces, simplemente el cerebro decide hacer un rave porque sí, aunque estemos nadando en medicamentos. No seas ese tipo de Van Helsing.
2. “¡Te veías horrible, te pusiste azul y hacías ruidos raros!”
Gracias por el reporte cinematográfico, James Cameron. Ya nos sentimos lo suficientemente como el monstruo de Frankenstein como para que nos recuerdes que nuestra versión “poseída” no es apta para todo público. No necesitamos la descripción de los efectos especiales.
3. “¿Sabes quién soy? ¿Sabes qué día es? ¿Cuánto es 7 por 8?”
¡Alto ahí, Dr. Frankenstein! No somos una computadora vieja a la que hay que pasarle un test de rendimiento nada más encenderla. Si te miro con cara de “eres un alienígena”, dame cinco minutos. Mi base de datos de rostros conocidos se está cargando.
4. “Deberías probar este té de ruda/cuarzo/vibraci…
Manual de Usuario: Cómo amar a un cortocircuitado (y no morir en el intento)
Se ama todos los días, se elige, incluso cuándo se está cansado, cuando la vida impone su peso, el amor no se mantiene solo, se cuida, es aprender el idioma del otro, sus gestos, sus miedos, es no huir cuando el otro muestra sus heridas, no herir cuando sabemos dónde duele